Сад - Белая Гвардия, Зоя Ященко

Выхожу в увядающий сад.

И молчу, и сержусь без причины.

По дорожкам в осенних пальто

Ходят женщины и мужчины.

Под ботинками листья шуршат,

Над водою голубка летает,

И, как в детстве, пылают костры,

Но чего-то уже не хватает.

Никого нет прекрасней тебя,

Я вчера тебе это сказала,

Но предательский голос внутри

Уверяет, что этого мало.

Голубой развевается шарф,

Наша девочка жмет на педали.

Ты и сам понимаешь, что есть

Где-то там заповедные дали.

Но туда не плывут корабли,

Самолеты туда не летают,

И по радио не говорят,

Кто и как в те края попадает.

Может, есть где-то тайная дверь:

Там вращается флюгер на крыше,

Колокольчик звенит и зовет,

Только я почему-то не слышу.

А по саду снуют воробьи,

Улыбаются дети в колясках.

Им пока еще можно солгать,

Будто жизнь — это добрая сказка.

Будто дом — это светлый дворец,

И живут в нем веселые гномы.

Снять пальто и, повесив на гвоздь,

Тихо выдохнуть: «Вот мы и дома!»

Пирамиды нетронутых книг,

Пироги, утюги, распашонки…

Неужели же это и все,

О чем я мечтала ребенком?

Ik ga de verwelkende tuin in.

En ik ben stil en boos zonder reden.

Langs de paden in herfstjassen

Vrouwen en mannen lopen.

Onder de laarzen ritselen de bladeren,

Een duif vliegt over het water

En net als in de kindertijd branden er vreugdevuren,

Maar er ontbreekt al iets.

Niemand is mooier dan jij

Ik heb je dit gisteren verteld

Maar de verraderlijke stem van binnen

Hij verzekert dat dit niet genoeg is.

Blauwe wapperende sjaal

Ons meisje trapt op de pedalen.

Je begrijpt zelf dat er is

Ergens daarginds gaven ze orders.

Maar schepen varen daar niet,

Vliegtuigen vliegen daar niet

En ze praten niet op de radio

Wie en hoe komt in die delen.

Misschien is er ergens een geheime deur:

Er draait een windwijzer op het dak,

De bel gaat en roept

Maar om de een of andere reden kan ik het niet horen.

En mussen rennen door de tuin,

Lachende kinderen in kinderwagens.

Ze kunnen nog steeds liegen

Alsof het leven een goed sprookje is.

Alsof het huis een helder paleis is,

En er wonen vrolijke kabouters in.

Doe je jas uit en hang hem aan een spijker,

Adem rustig uit: "Hier zijn we thuis!"

Piramides van ongerepte boeken

Taarten, strijkijzers, hemdjes ...

Is dat echt alles?

Waar droomde ik als kind over?