Ночная - Триада, Рем Дигга

Если горизонт солнце наше топит опять

Покрывало в звездах кутает спать

В нити прикрытых век, если тьма и сон

Значит на тебя смотрит некто он, нет кого

Я понял, что рождает ночь

В дыму все днем хороним

В паутине дремот мы забываем начисто

Видим кого и какие мысли вьем порою?

Красавица Луна с ее тенями

Зверь уйдет, останется кулак

Останется кулак, если не выгонишь ты

То тьма развалится сама

Тьма развалится сама

Оставив страсти тайных ласк и чьи-то пальцы на замках

Мимолетный транс, послевкусие

Уйдет, и я забуду, что некто ночью ходит мимо нас

Сколько же в себе таит секретов ночь

Столько же, как капель держит в себе дождь

Вновь кому-то где-то она знаю точно

Приоткрывает свои тайны, тайны

Сколько же в себе таит секретов ночь

Столько же, как капель держит в себе дождь

Вновь кому-то где-то она знаю точно

Приоткрывает свои тайны, тайны

Осень или весна всем нам, весьма

Познать интересно, весь мир — лес тайн

Весна, если блеск глаз, блеск там

Где снят ум наш мысли о неизвестном

Представь, что там за шорохи в городе ночью

Жизнь тает, кто этот ворох листов и что же журчит?

Мнится мистика всюду, даже в шуме спицы

Стен слышится шепот умный и рассудок спит совсем

Так ли это?

Знать ответы все не дано, но

Мы тяготеем в темной стороне Луны

Время суток, когда день оставляет тени

Где они, грани знаний, заблуждений?

Даже если завтра через час еще спит солнце

Языки пламени пока нас греют танцем

Рука на пульте или на пульсе, неважно

С первыми лучами всех отпустит

А в кухне там всю ночь стоит туман

Глаза горят, а в небе полная луна

Говорят в ином свете все под ней

В шепоте можно услышать гнев

Но под этими звездами он не во мне

Ты можешь будь суровым будто лев, вязким будто клей, светлым будто млечный путь

Только выбор в предрассветный час

Это чаще блеф, так что закрывай глаза

Сон возьмет тебя за руку, проведет назад

Через сотни жизненных схем и карт

Сколько же таит в себе секретов эта ночь представить сложно

Спят дома, а в них люди, души которых спят в их коже

И пыл утих, ты его пока не буди

Сколько же в себе таит секретов ночь

Столько же, как капель держит в себе дождь

Вновь кому-то где-то она знаю точно

Приоткрывает свои тайны, тайны

Сколько же в себе таит секретов ночь

Столько же, как капель держит в себе дождь

Вновь кому-то где-то она знаю точно

Приоткрывает свои тайны, тайны

Als onze horizon onze zon weer verdrinkt

De sprei in de sterren wikkelt zich in om te slapen

In de draden van gesloten oogleden, als duisternis en slaap

Dus iemand die naar je kijkt, er is niemand

Ik begreep wat de nacht doet ontstaan

Overdag begraven we alles in de rook

In het web van sluimeringen vergeten we volledig

Wie zien we en welke gedachten zien we soms?

Beauty Moon met haar schaduwen

Het beest zal vertrekken, de vuist zal blijven

Er zal een vuist zijn als je niet verdrijft

Dan valt de duisternis uiteen

De duisternis zal uit elkaar vallen

De passies van geheime liefkozingen en iemands vingers op slot laten

vluchtige trance, nasmaak

Hij zal vertrekken, en ik zal vergeten dat er 's nachts iemand langs ons loopt

Hoeveel geheimen heeft de nacht?

Zoveel druppels als de regen vasthoudt

Nog een keer naar iemand ergens die ze zeker weet

Onthult zijn geheimen, geheimen

Hoeveel geheimen heeft de nacht?

Zoveel druppels als de regen vasthoudt

Nog een keer naar iemand ergens die ze zeker weet

Onthult zijn geheimen, geheimen

Herfst of lente voor ons allemaal, heel erg

Het is interessant om te weten, de hele wereld is een woud van geheimen

Lente, als je ogen schijnen, schitter daar

Waar is de geest verwijderd van onze gedachten over het onbekende?

Stel je voor wat voor geritsel er 's nachts in de stad is

Het leven smelt weg, wie is deze stapel lakens en wat mompelt er?

Mystiek is overal te zien, zelfs in het geluid van de spaken

Er wordt een slim gefluister gehoord en de geest is volledig in slaap

Is dat zo?

Het kennen van alle antwoorden is niet gegeven, maar

We worden aangetrokken door de donkere kant van de maan

De tijd van de dag waarop de dag schaduwen achterlaat

Waar zijn ze, de randen van kennis, waanideeën?

Ook al slaapt de zon morgen over een uurtje nog

Vlamtongen terwijl we worden opgewarmd door dans

Hand aan de afstandsbediening of aan de pols, het maakt niet uit

Met de eerste stralen zal iedereen laten gaan

En in de keuken is het de hele nacht mist

Ogen branden, en er is een volle maan aan de hemel

Ze spreken in een ander licht, alles eronder

Woede is fluisterend te horen

Maar onder deze sterren is hij niet in mij

Je kunt streng zijn als een leeuw, stroperig als lijm, helder als de Melkweg

Enige keuze in de kleine uurtjes

Het is meer een bluf, dus sluit je ogen

Slaap zal je bij de hand nemen, je terug leiden

Door honderden levensschema's en kaarten

Het is moeilijk voor te stellen hoeveel geheimen deze nacht heeft

Ze slapen thuis, en in hen zijn mensen wiens ziel in hun vel slaapt

En het enthousiasme verstomde, maak hem nog niet wakker

Hoeveel geheimen heeft de nacht?

Zoveel druppels als de regen vasthoudt

Nog een keer naar iemand ergens die ze zeker weet

Onthult zijn geheimen, geheimen

Hoeveel geheimen heeft de nacht?

Zoveel druppels als de regen vasthoudt

Nog een keer naar iemand ergens die ze zeker weet

Onthult zijn geheimen, geheimen