Mi Gente - Sharif, Pablo

Muchos años, ¿qué puedo decir?

Pues que no falten peldaños que subir, hermano

Porque no, no nos vamos a rendir

Ya se sabe por aquí cada día es un regalo

Un regalo, como la libertad

Yo bendigo la amistad en lo bueno y en lo malo

Brindo con un calo por la gente de verdad

Y por el tiempo que se va igual que el agua entre las manos

Y esta va para los míos con la cabeza en las nubes

Héroes sin nombre en el naufragio de los lunes

Soñadores imposibles por venganza

Locos pero libres, armados con la esperanza

Mi gente no tiene patria ni dueño

Bajo la luna roja van deshojando los sueños

Llorando su alegría, bailando con el duelo

Volando cada día, sin quitar los pies del suelo

Yo, tengo amor sagrado como la biblia

Hermanos que son amigos y amigos que son familia

Tengo carnales que no saben mis rapeos

Pero solo con mirarme saben de qué pie cojeo

Voto por los míos que no salen en la foto

El solitario club de los corazones rotos

Sois la luz en la que floto, la cruz para el devoto

Yo no valgo nada sin vosotros

[Coro: Sample,

Pablo

¿Y mi gente dónde va?

¿Qué buscará?

Calma… porque igual da

Cuando encuentras el amor

En ocasiones, la ocasión la pintan calva

¿Y mi gente donde va?

¿Dónde van?

Sí

¿Qué buscará?

Alma cuando mal va

Por lo menos entra el sol al corazón

Y siento su mano en mi espalda

Por el viento que llevo dentro y que me empuja

Porque al dolor al final uno lo acurruca

Bébete el orgullo con doble de azúcar

Pues la vida injusta imputa disputas que no desaparecen nunca

Viviendo siempre con lo que me enseñó

Volando bajo, mi gente sabe cazar un buen flow

Sigo aprendiendo de cada presentimiento

Décadas de entrenamiento, dedicadas a sentir el control

Conozco el camino ya tantas veces recorrido

Mis pies se cansan más de lo que estaba convenido

Se levantan y mueven porque aún no terminó el partido

Pero con el corazón partido no están convencidos

De pisar donde pisan, de romperse la camisa

De esa prisa que fue siempre la premisa

Un malabarista sobre la cornisa, con bajadas y subidas

Con sus idas y venidas y la vida en esta lista

Mira la tuya llena de números

No quiero ser el paño de tus sueños húmedos

Este texto se te graba a fuego en el alma

Te va a obligar a ser siempre el último que se salva

Calma, y haz algo en la música de una forma única

Más luz para estas crónicas artúricas

Por lo que me ayudan, ayudaron y acompañan

El tiempo enseña, que los sueños nunca engañan

[Coro: Sample,

Sharif

¿Y mi gente dónde va?

¿Qué buscará?

Con el alma entre la punta de los dedos

Cada día aprendiendo a vencer al miedo

¿Y mi gente donde va?

¿Qué buscará?

Volando sin pedir permiso

Lejos del Edén inventamos un paraíso

«Dios salve a mi familia

Si te han visto llorar es porque son los de verdad

Dios salve a mi familia

Si te han visto llorar es porque son los de verdad»

Pero si yo estoy en mi casa, donde siempre estuve

En la nube que ya estaba antes cuando me detuve

A mirar por la ventana y ver pasar la vida entera

¿Con cuántos sufrí penas y con cuántos me entretuve?

Tú si quieres sube pero vigila el escalón

No frecuento clubes, la acción seduce en mi salón

Y de la escuela secuelas de educación

Pueden dárselas de mártir o encontrarse dando a luz una canción

Y ésta va por la amistad, que nunca falla

La que dice la verdad hasta cuando calla

La que es ejemplo de humildad y de constancia

Por encima del tiempo y la distancia

Y esta va por la infancia que se despide

Por el amor que no me mide

Y por el amigo noble que da siempre el doble de lo que pide

El corazón nunca deja que me olvide

¿Y mi gente donde va?

¿Qué buscará en su camino?

Yo trabajo y siento así, llevo a todos en mí

Vele jaren, wat kan ik zeggen?

Nou, er zijn geen gebrek aan trappen om te beklimmen, broer

Want nee, we gaan niet opgeven

Je weet hier al dat elke dag een geschenk is

Een geschenk, zoals vrijheid

Ik zegen vriendschap in het goede en in het slechte

Hier is een toost op de echte mensen

En voor de tijd die weggaat net als het water tussen de handen

En deze gaat naar de mijne met hun hoofd in de wolken

Naamloos Helden in Wreck Mondays

Onmogelijke dromers voor wraak

Gek maar vrij, gewapend met hoop

Mijn mensen hebben geen land of eigenaar

Onder de rode maan verdwijnen dromen

Huilend hun vreugde, dansend met de rouw

Elke dag vliegen, zonder je voeten van de grond te halen

Ik, ik heb heilige liefde zoals de bijbel

Broers die vrienden zijn en vrienden die familie zijn

Ik heb vleselijke die mijn raps niet kennen

Maar alleen door naar mij te kijken, weten ze op welke voet ik mank

Ik stem op de mijne die niet op de foto staan

De eenzame club van gebroken harten

Jij bent het licht waarop ik drijf, het kruis voor de toegewijde

Ik ben niets waard zonder jou

[Koor: Voorbeeld,

Pablo

En waar gaan mijn mensen heen?

Waar ga je naar zoeken?

Rustig maar... want het maakt niet uit

wanneer je liefde vindt

Soms is de gelegenheid kaal geschilderd

En waar gaan mijn mensen heen?

Waar gaan ze naartoe?

Ja

Waar ga je naar zoeken?

Ziel als het fout gaat

De zon komt tenminste het hart binnen

En ik voel haar hand op mijn rug

Voor de wind die ik naar binnen draag en die me duwt

Want uiteindelijk nestelt men zich erin

Drink je trots met dubbele suiker

Want oneerlijk leven schrijft geschillen toe die nooit verdwijnen

Altijd leven met wat hij me leerde

Laag vliegen, mijn mensen weten hoe ze een goede flow moeten vangen

Ik blijf leren van elk voorgevoel

Decennialange training, gericht op gevoel in controle

Ik ken het pad dat al zo vaak is afgelegd

Mijn voeten worden vermoeider dan waarop ik had gerekend

Ze staan ​​op en bewegen want het spel is nog niet afgelopen

Maar met gebroken harten zijn ze niet overtuigd

Van stappen waar ze stappen, van het breken van hun shirt

Van die haast was dat altijd het uitgangspunt

Een jongleur op de richel, met ups en downs

Met zijn komen en gaan en leven op deze lijst

Kijk naar de jouwe vol cijfers

Ik wil niet de doek zijn van je natte dromen

Deze tekst staat in je ziel gebrand

Het zal je dwingen om altijd de laatste te zijn die gered wordt

Kalmeer en doe op een unieke manier iets met de muziek

Meer licht voor deze Arthur-kronieken

Voor wat ze me helpen, hielpen ze en ze vergezellen me

De tijd leert dat dromen nooit liegen

[Koor: Voorbeeld,

Sharif

En waar gaan mijn mensen heen?

Waar ga je naar zoeken?

Met de ziel tussen de toppen van de vingers

Elke dag leren om angst te overwinnen

En waar gaan mijn mensen heen?

Waar ga je naar zoeken?

Vliegen zonder toestemming te vragen

Ver van Eden vinden we een paradijs uit

"God red mijn familie

Als ze je hebben zien huilen, is dat omdat ze de echte zijn

God red mijn familie

Als ze je hebben zien huilen, is dat omdat ze de echte zijn»

Maar als ik in mijn huis ben, waar ik altijd ben geweest

In de cloud die er al was toen ik stopte

Om uit het raam te kijken en het hele leven voorbij te zien gaan

Met hoeveel heb ik verdriet geleden en met hoeveel heb ik mezelf vermaakt?

Jij als je naar boven wilt, maar let op de stap

Ik ga niet vaak naar clubs, de actie verleidt in mijn woonkamer

En van school nasleep van onderwijs

Ze kunnen zich voordoen als een martelaar of merken dat ze een lied baren

En deze gaat voor vriendschap, die nooit faalt

Degene die de waarheid vertelt, zelfs als ze zwijgt

Degene die een voorbeeld is van nederigheid en doorzettingsvermogen

Over tijd en afstand

En dit geldt voor de jeugd die afscheid neemt

Voor de liefde die mij niet meet

En voor de nobele vriend die altijd het dubbele geeft van wat hij vraagt

Het hart laat me nooit vergeten

En waar gaan mijn mensen heen?

Wat zal hij onderweg zoeken?

Ik werk en voel me zo, ik draag iedereen in mij