Missgeschick - Schandmaul

In dem Wirtshaus saß der Bursche

Um ihn rum war frohes Treiben

Und vor lauter Langeweile, sah man ihn Wein sich einverleiben

Krug um Krug und er wurd' fröhlich

Und die Manneskraft sich regt'

So hielt er Ausschau nach 'nem Weib

Dass sich das schnell wieder legt

Einen sitzend in der Krone

Beginnt er dann alsbald zu graben

An dem ersten Rock, der rumläuft

Bei der Wirtin vom «Zum Raben»

Süße Schmeichelworte lallend

Heftig schwankend und — oh weh —

Verliert der Herr sein Gleichgewicht

Plumpst ihr ins Dekolleté

Mit Weibern sich die Zeit vertreiben

Sich an ihren Beinen reiben —

Danach steht ihm stets der Sinn

Wo Röcke sind, da will er hin!

Sich an ihre Busen lehnen —

All sein Denken, all sein Streben

Ihnen auf die Ärsche hauen

Es gibt für ihn nur eins: die Frauen!

Die Frauen!

Dem Wirt das Treiben dann zu bunt

Schnappt sich den Kerl am Kragen

Dieser jedoch — wutentbrannt —

Wollte sich ernsthaft schlagen

Er zückt das Messer, fuchtelt wild

Stieß taumelnd Löcher in die Luft

Er strauchelt, stürzt und mit Getöse

Fuhr die Klinge ins Gekröse!

Vorbei war’s mit der Manneskraft

Denn ab war, was zum Mann ihn macht

Die Lust, die legte sich sodann

Und glockenhell klang sein Sopran

Er schlich von dannen wie ein Hund:

«Wo soll ich hin auf Erden?

Mit dem Gemächt bleibt mir wohl nichts

Als Musiker zu werden…»

Die Frauen!

Die Frauen!

Mit Weibern sich die Zeit vertreiben

Sich an ihren Beinen reiben —

Danach steht ihm stets der Sinn

Wo Röcke sind, da will er hin!

Sich an ihre Busen lehnen —

All sein Denken, all sein Streben

Ihnen auf die Ärsche hauen

Es gibt für ihn nur eins: die Frauen!

De jongen zat in de herberg

Er was drukte om hem heen

En uit pure verveling zag men hem wijn slikken

Kruik na kruik en hij werd gelukkig

En mannelijkheid roert zich

Dus hij zocht een vrouw

Dat het snel weer tot rust komt

Een gezeten in de kroon

Hij begint dan meteen te graven

Op de eerste rok die rondloopt

Bij de hospita van «Zum Raben»

Slurring zoete woorden van vleierij

Heftig zwaaiend en - oh lieverd -

De Heer verliest zijn evenwicht

Plof in haar decolleté

Breng de tijd door met vrouwen

Haar benen wrijven -

Daarna is het altijd in zijn gedachten

Waar rokken zijn, daar wil hij heen!

Leun tegen haar boezem-

Al zijn denken, al zijn streven

sla je kont

Er is maar één ding voor hem: vrouwen!

De vrouwen!

De drukte is te kleurrijk voor de gastheer

Grijpt de man bij de kraag

Echter, deze - ontstoken van woede -

Wilde serieus vechten

Hij haalt het mes tevoorschijn en zwaait wild

Geperforeerde gaten in de lucht terwijl je wankelt

Hij struikelt, valt en met een brul

Drijf het mes in het mesenterium!

Weg was de mannelijkheid

Want dat is wat een man maakt

Het verlangen nam toen af

En zijn sopraan klonk als een bel

Hij stal weg als een hond:

«Waar moet ik op aarde heen?

Ik denk dat ik niets meer heb met de nalatenschap

Muzikant worden...»

De vrouwen!

De vrouwen!

Breng de tijd door met vrouwen

Haar benen wrijven -

Daarna is het altijd in zijn gedachten

Waar rokken zijn, daar wil hij heen!

Leun tegen haar boezem-

Al zijn denken, al zijn streven

sla je kont

Er is maar één ding voor hem: vrouwen!