Herren der Winde - Schandmaul

Dunkle Nchte, klirrende Schatten —

Grausam drohte so mache Not.

Wir teilten das Leben mit den Ratten,

Harrend dem Wrfelspiel mit dem Tod.

Neues Hoffen begrt die Erde,

Wogende Wellen sanften Lichts.

Neu erwacht die Menschenherde —

Lauschend dem Glck, das die Zeit verspricht.

Und schon spre ich die Kraft erwachen —

Unwiderstehlich und bitters.

Seh mich aus meinem Schlaf erwachen,

Eh mich mein Schicksal mit sich verschliet.

Die Laute klingt zum Frhlingsreigen —

So wie geliebt, so altgewohnt.

Es erklingen die Schalmeien,

Tragen den Odem zum Horizont.

Wir sind die Herren der Winde!

Wir ziehen fort zum Horizont.

Herren der Winde!

Wir sind die Herren der Winde!

Unser Geist euch stets bewohnt.

Herren der Winde!

Und wir werden wieder ziehen,

Weitergetragen von unserem Gesang.

Wir knnen uns selbst nicht mehr entfliehen,

Spren die Welt duch unseren Klang.

Weiter zeichnet des Spielmanns Seele

Dort ihre Bahnen in dunklen Staub,

Doch ich spre den Puls des lebens

Gleich einem Tosen — drhnend laut.

Wir sind die Herren der Winde!

Wir ziehen fort zum Horzont.

Herren der Winde!

Wir sind die Herren der Winde!

Unser Geist Euch stets bewohnt.

Herren der Wind!

Donkere nachten, rammelende schaduwen -

Een dergelijke nood dreigde wreed.

We deelden het leven met de ratten

In afwachting van het dobbelspel met de dood.

Nieuwe hoop begroet de aarde,

Golvende golven van zacht licht.

De menselijke kudde ontwaakt opnieuw -

Luisteren naar het geluk dat de tijd belooft.

En ik voel de kracht al ontwaken -

Onweerstaanbaar en bitter.

zie me wakker uit mijn slaap

Voordat mijn lot me de mond snoert.

De luit klinkt op de lentedans -

Net zo geliefd, zo vertrouwd.

De schalmeien klinken,

Draag de adem naar de horizon.

Wij zijn de heren van de wind!

We gaan verder naar de horizon.

Heren van de wind!

Wij zijn de heren van de wind!

Onze geest woont altijd in je.

Heren van de wind!

En we zullen weer trekken

Gedragen door onze zang.

We kunnen niet langer aan onszelf ontsnappen

Voel de wereld door ons geluid.

De ziel van de minstreel trekt verder

Daar hun sporen in donker stof,

Maar ik voel de hartslag van het leven

Als een gebrul - luid dreunend.

Wij zijn de heren van de wind!

We gaan verder naar de horizon.

Heren van de wind!

Wij zijn de heren van de wind!

Onze geest woont altijd in je.

Heersers van de wind!