Geisterschiff - Schandmaul

(In stürmischen Nächten und bei rauer See

Wurde es schon oft gesichtet

Ein schemenhafter Umriss

Mehr ein Schatten denn Gestalt

Läuft querab zur Küste

Zu den Riffen und macht halt.)

Es war in einer Sturmnacht

Als die Wellen hoch wie Häuser

Als die Glocken schlugen wild Alarm

Ein Schiff zu dicht ans Ufer kam

Wir hatten falsches Licht entzündet

Es zu leiten in die Riffe

Es zu plündern ohne Gnade

Wenn es dort sein Ende Findet

Segel rissen, Balken ächzten

Mast und Schote brachen laut

Männer schrien lang um Hilfe

Bis sie sich das Wasser nahm

Der nächste Morgen lag im Nebel

Wir am Strand, der Beute wegen

Doch es war sehr sonderbar

Kein Schiff, kein Strandgut, keine Beute

Es lag nur die See ruhig da

In stürmischen Nächten und bei rauer See

Wurde es schon oft gesichtet

Ein schemenhafter Umriss

Mehr ein Schatten denn Gestalt

Läuft querab zur Küste

Zu den Riffen und macht halt

Dann ein Feuer in der Nacht

Das Schiff in Flammen — lichterloh!

«Seht, es ist erneut erwacht

Ein Mahnmal, eine Warnung wohl!»

Es leuchtet hell, es leuchtet weit

Es ist nicht zu übersehen

Und kein anderer Kapitän

Sah seither sein Boot zugrunde gehen

Man hört die alten Fischer sagen

Dass der Schoner seit den Tagen

Seit der unheilsvollen Nacht

So manchem Braven Glück gebracht

Ich steh' draußen an den Riffen

Eine innere Macht zieht Nacht für Nacht

Mich an den Ort der schlimmen Sühne

Ich werd' noch lange büßen müssen —

Dem Geisterschiff bald folgen müssen…

In stürmischen Nächten und bei rauer See

Wurde es schon oft gesichtet

Ein schemenhafter Umriss

Mehr ein Schatten denn Gestalt

Läuft querab zur Küste

Zu den Riffen und macht halt

Ich steh' draußen an den Riffen

Eine innere Macht zieht Nacht für Nacht

Mich an den Ort der schlimmen Sühne

Ich werd' noch lange büßen müssen —

Dem Geisterschiff bald folgen müssen…

(Op stormachtige nachten en ruwe zeeën)

Is het vaker gezien?

Een vage schets

Meer een schaduw dan vorm

Loopt dwars naar de kust

Naar de riffen en stop.)

Het was op een stormachtige nacht

Wanneer de golven zo hoog zijn als huizen

Toen de klokken een wild alarm rinkelden

Een schip kwam te dicht bij de kust

We hadden het verkeerde licht aangestoken

Om het naar de riffen te leiden

Plunderen zonder genade

Wanneer het daar zijn einde vindt

Zeilen scheurden, balken kreunden

Mast en schoot braken luid

Mannen schreeuwden al heel lang om hulp

Tot ze het water pakte

De volgende ochtend was mistig

Wij op het strand voor de buit

Maar het was heel vreemd

Geen schip, geen wrak, geen buit

Alleen de zee lag kalm

Op stormachtige nachten en ruwe zee

Is het vaker gezien?

Een vage schets

Meer een schaduw dan vorm

Loopt dwars naar de kust

Naar de riffen en stop

Dan een brand in de nacht

Het schip in brand - in vuur en vlam!

"Zie, het is weer ontwaakt"

Een gedenkteken, inderdaad een waarschuwing!»

Het schijnt helder, het schijnt ver

Het is onmogelijk om te missen

En geen andere kapitein

Sindsdien zag hij zijn boot zinken

Je hoort de oude vissers zeggen

Dat de schoener voor dagen

Sinds de onheilspellende nacht

Veel geluk gebracht aan veel dapperen

Ik sta buiten op de riffen

Een innerlijke kracht beweegt nacht na nacht

Ik naar de plaats van slechte verzoening

Ik zal voor een lange tijd moeten boeten -

Moet binnenkort het spookschip volgen...

Op stormachtige nachten en ruwe zee

Is het vaker gezien?

Een vage schets

Meer een schaduw dan vorm

Loopt dwars naar de kust

Naar de riffen en stop

Ik sta buiten op de riffen

Een innerlijke kracht beweegt nacht na nacht

Ik naar de plaats van slechte verzoening

Ik zal voor een lange tijd moeten boeten -

Moet binnenkort het spookschip volgen...