Drei Lieder - Schandmaul

Ein hoher Frst rief zum Turnier;

der Barden und der Snger hin.

Sie sollten spielen ihre Lieder ihm zu frnen, das der Sinn

Dem Sieger winkte Gold und Silber und so eilten sie herbei.

Die Luft erfllt von ihren Klngen, ein groes Fest fr’s Volk dabei.

Viele hatten schon gesungen, als ein junger Mann trat vor:

«Darf ich Euch mein Liedlein singen?»

der Pbel johlte laut I’m Chor.

Ein Knig brachte Kriege einst, zerstrte meine Stadt,

Und meinen Bruder schlug er tot, den Einz’gen, den ich hatt'

Ein Knig brachte Kriege einst, zerstrte meine Stadt,

Und meinen Bruder schlug er tot, den Einz’gen, den ich hatt'

Da war der Barde pltzlich still, das Volk blickt sich verwundert an.

Der Frst meint: «Soll das alles sein?

Hat das Lied nur einen Reim?»

Der Snger hob erneut die Stimme, Stille herrschte um ihn her,

Jeder lauschte ganz gebannt der zweiten Strophe umso mehr.

Ich nahm ein Schwert und tat den Schwur, der Rache und des Rechts,

Nach vielen Jahren steh' ich hier, die Klinge nach dir lechzt.

Ich nahm ein Schwert und tat den Schwur, der Rache und des Rechts,

Nach vielen Jahren steh' ich hier, die Klinge nach dir lechzt.

Mit diesen Worten zieht er blank, durchbohrt des Frsten bses Herz.

Als dieser tot am Boden liegt, des Barden Herz ist frei von Schmerz.

«Ein Lied hab' ich noch zu singen!», schreit der Snger hin zum Volk.

«Dann knnt Ihr mich zum Galgen bringen, wenn Ihr es denn dann noch wollt.

Jetzt ist er tot, die Rache mein, das Liedlein endet hier.

Hrt mir nur zu, denn vor Euch steht der Sieger vom Turnier.

Jetzt ist er tot, die Rache mein, das Liedlein endet hier.

Hrt mir nur zu, denn vor Euch steht der Sieger vom Turnier."

Een hoge prins riep naar het toernooi;

de bard en de zanger.

Ze zouden hun liedjes moeten spelen om hem te plezieren, dat is de zin

Goud en zilver wenken naar de overwinnaar, en dus renden ze naar hem toe.

De lucht is gevuld met hun geluiden, een groot festival voor de mensen.

Velen hadden al gezongen toen een jonge man naar voren stapte:

"Mag ik mijn liedje voor je zingen?"

het gepeupel joelde luid ik ben koor.

Een koning bracht ooit oorlogen, verwoestte mijn stad,

En hij vermoordde mijn broer, de enige die ik had

Een koning bracht ooit oorlogen, verwoestte mijn stad,

En hij vermoordde mijn broer, de enige die ik had

Toen was de bard ineens stil, de mensen kijken elkaar verbaasd aan.

De prins zegt: "Is dat alles?

Rijmt het lied alleen?"

De zanger verhief zijn stem weer, stilte heerste om hem heen,

Iedereen luisterde des te meer gebiologeerd naar het tweede couplet.

Ik nam een ​​zwaard en deed de eed van wraak en gerechtigheid

Na vele jaren sta ik hier, het mes verlangt naar jou.

Ik nam een ​​zwaard en deed de eed van wraak en gerechtigheid

Na vele jaren sta ik hier, het mes verlangt naar jou.

Met deze woorden tekent hij leeg, doorboort het boze hart van de prins.

Terwijl hij dood op de grond ligt, is het hart van de bard vrij van pijn.

"Ik heb nog een liedje te zingen!" roept de zanger naar de mensen.

'Dan kun je me naar de galg brengen als je dat nog wilt.

Nu is hij dood, mijn wraak, het liedje eindigt hier.

Luister maar naar me, want voor je staat de winnaar van het toernooi.

Nu is hij dood, mijn wraak, het liedje eindigt hier.

Luister maar naar me, want voor je staat de winnaar van het toernooi."