Drachentöter - Schandmaul

Ich ritt von Norden in die Stadt und es war sehr sonderbar

Kein Leben, obwohl es heller Tag noch war

Die Türen allesamt verschlossen

Kein Fenster stand mehr offen

Ging zum nächsten und

Begann daran zu pochen

Ein Spalt nur wurde es geöffnet

Sah eine Hand, die an mir zerrte

«Ihr seid zu spät!

Er nahm bereits

Was er begehrte.»

Rannt' zurück zu meinem Ross

Ritt eilig aus der Stadt — viel zu wenig

Zeit ich hatt'…

Seht ihn euch an, so strahlend schön

Von Kraft gestählt.

Er sitzt hoch zu Ross

Von Todesmut und Wut beseelt.

Dem

Untier ständig auf der Jagd, für das, was

Es verbrochen hat.

Im ganzen Land, ist er als Drachentöter wohlbekannt, der

Drachentöter er genannt…

In tiefes Schwarz der Gang getaucht

Kaum atmen konnte ich noch.

Blind vorwärts

Und dann spürte ich ihn doch

Ein rotes Glühen, ein Lauter Schrei

Er Flammen nach mir warf

Ich führte die Klinge, schlug und traf!

Das Untier stöhnte

Brach zusammen

Schwarzes Drachenblut mich

Netzte und in mir eine Macht freisetzte!

Ich traf erneut und sah er starb

So trug ich Kunde in das Land und war

Fortan denn wohl bekannt.

Der Drachentöter er genannt!

Als Drachentöter er bekannt!

So zieht er denn durchs ganze Land…

Der Drachentöter er genannt!

Als Drachentöter er bekannt!

So zieht er denn durchs ganze Land…

Der Drachentöter er genannt!

(Seht ihn euch an, so strahlend schön

Von Kraft gestählt.)

Als Drachentöter er bekannt!

(Er sitzt hoch zu Ross

Von Todesmut und Wut beseelt.)

Ik reed de stad in vanuit het noorden en het was heel vreemd

Geen leven, al was het nog daglicht

De deuren zijn allemaal op slot

Er stond geen raam meer open

Ging naar de volgende en

Begon erop te stampen

Er is alleen een scheur geopend

Zag een hand aan me trekken

"Je bent te laat!

Hij nam al

Wat hij wenste."

Ren terug naar mijn ros

Gehaast de stad uit gereden - veel te weinig

ik had tijd...

Kijk hem eens, zo stralend mooi

Gestaald door kracht.

Hij zit hoog op een paard

Geïnspireerd door doodsmoed en woede.

Naar de

Beest constant op jacht naar wat

heeft het gepleegd.

Over het hele land staat hij bekend als de drakendoder die

Drakendoder noemde hij...

De gang is ondergedompeld in diep zwart

Ik kon bijna niet ademen.

Blind naar voren

En toen voelde ik hem

Een rode gloed, een luide schreeuw

Hij gooide vlammen naar mij

Ik hanteerde het mes, sloeg en sloeg!

Het beest kreunde

Ingestort

Zwarte drakenbloed mij

Bevochtigd en een kracht in mij losgelaten!

Ik sloeg opnieuw en zag hem sterven

Dus ik bracht het woord het land in en was...

Vanaf toen bekend.

De drakendoder die hij riep!

Bekend als de Drakendoder!

Dus hij trekt door het hele land...

De drakendoder die hij riep!

Bekend als de Drakendoder!

Dus hij trekt door het hele land...

De drakendoder die hij riep!

(Kijk hem eens, zo stralend mooi .)

Gestaald door kracht.)

Bekend als de Drakendoder!

(Hij zit te paard)

Geïnspireerd door doodsmoed en woede.)