Der Spielmann - Schandmaul

Mit Hunger und Klte verbring' ich die Nacht,

Der Tag hat wie immer kein Brot mir gebracht.

Mein treuer Begleiter seitdem mein Vater starb,

Ist seine Laute, die vorm Tod er mir gab.

Die Mutter lief weg an einen fernen Ort.

Fr die Gunst eines Mannes jagte sie mich fort.

Ich zieh' nun umher singe traurige Lieder,

Die Nacht ist sehr kalt, vielleicht erwach ich nie wieder.

Nun steh' ich am Fenster, schau hinaus in die Nacht

Und lebe ein Leben, das vom Teufel gemacht.

Doch da seh ich Augen so glhend und rot,

Es holt mich der Teufel in der Stunde der Not.

Ich hr seine Stimme, die sanft zu mir spricht:

«Ich mach Dir ein Angebot, frchte Dich nicht.

Ruhm und Geld geb ich Dir und vieles mehr.

Das erste Weib, das du liebst gib dafr her!"

Ich liebte noch nie und so wird’s immer sein.

Der Handel soll hiermit besiegelt sein!

Nun steh' ich am Fenster, schau hinaus in die Nacht

Und lebe ein Leben, das vom Teufel gemacht.

Nun spiele ich wieder wie von Geisterhand,

Erklingen die Lieder in mchtigem Klang.

Im Rausch der Musik sind die Menschen gebannt,

Der Knig der Spielleut' werde ich genannt.

Reichtum und Wolllust sind nun mein Leben.

Die Herzen der Frauen sind mir ergeben.

Was immer ich will, es wird mir geschenkt,

Rcksicht und Migung sind mir fremd.

Nun steh' ich am Fenster, schau hinaus in die Nacht

Und lebe ein Leben, das vom Teufel gemacht.

Da pltzlich geschieht es, ich seh ihr ins Gesicht,

Die glnzenden Augen — wie Sonnenlicht.

Sie schaut mich an und direkt in mein Herz.

Ich fhlt die Wahrheit wie rasenden Schmerz.

Sie hatte sofort meine Sinne gefangen,

Doch werde ich nimmer mehr zu ihr gelangen,

Denn schon grinst des Teufels Fratze mich an,

Erinnert mich an den geschworenen Bann.

Met honger en kou breng ik de nacht door

Zoals altijd bracht de dag me geen brood.

Mijn trouwe metgezel sinds mijn vader stierf,

Is zijn luit, die hij mij voor de dood heeft gegeven.

De moeder vluchtte naar een verre plaats.

Voor de gunst van een man joeg ze me weg.

Ik beweeg nu rond en zing droevige liedjes

De nacht is erg koud, misschien word ik nooit meer wakker.

Nu sta ik voor het raam en kijk naar buiten in de nacht

En leef een leven gemaakt door de duivel.

Maar dan zie ik ogen zo gloeiend en rood,

De duivel zal me nemen in het uur van nood.

Ik hoor zijn stem zachtjes tegen me spreken:

'Ik zal je een aanbod doen, maak je geen zorgen.

Ik zal je roem en geld geven en nog veel meer.

Geef me de eerste vrouw van wie je houdt!"

Ik heb nooit liefgehad en zal dat altijd blijven.

De deal moet worden bezegeld!

Nu sta ik voor het raam en kijk naar buiten in de nacht

En leef een leven gemaakt door de duivel.

Nu speel ik weer als bij toverslag,

De nummers klinken in een machtig geluid.

In de roes van de muziek zijn mensen betoverd,

Ik word de koning van de minstrelen genoemd.

Rijkdom en lust zijn nu mijn leven.

De harten van vrouwen zijn aan mij toegewijd.

Wat ik ook wil, het zal mij gegeven worden

Overweging en matiging zijn mij vreemd.

Nu sta ik voor het raam en kijk naar buiten in de nacht

En leef een leven gemaakt door de duivel.

Plots gebeurt het, ik kijk haar in het gezicht,

De stralende ogen - als zonlicht.

Ze kijkt me aan en recht in mijn hart.

Ik voel de waarheid als een razende pijn.

Ze had meteen mijn zintuigen gevangen,

Maar ik zal haar nooit meer bereiken,

Omdat het gezicht van de duivel al naar me grijnst,

Doet me denken aan het beëdigde verbod.