Das Seemannsgrab - Schandmaul

Am ersten Tag — es graut der Morgen, der Jüngling holt die Netze ein.

Es ist bitterkalt, die Brise steif, der Nebel hüllt das Boot ganz ein.

Er träumt von warmer Stube noch, als die lieblich Stimme ihn ereilt.

«Dich friert wohl?

Weisst du, niemand friert, wenn er in meinem Reich verweilt.»

Was staunt der Fischer als er erblickt ein Mädchen auf den nahen Klippen,

wunderschön ist’s anzusehen, das wallend Harr, die vollen Lippen.

Doch — oh je — dem Fischer fröstelt, als er den Unterleib gewahrt.

Nicht Beine, einen Fischleib sieht er und flieht zum Hafen seiner Heimat.

Man hört Geschichten, Mythen, Sagen,

Engelsgleich ihr golden Haar,

wüsste ich nur wo, ich würde es wagen,

zu lauschen dem Gesang — fürwahr!

Für einen Kuss von ihren Lippen

würde ich alles geben, was ich hab'!

Mein Hab und Gut und meine Seele…

Am zweiten Tag — die gleiche Stelle, die ganze Nacht an sie gedacht,

die Schönheit auf der Klippe gestern hat ihn um den Schlaf gebracht.

Seine Augen suchen noch als Gesänge ihm sein Herz erweichen:

«In meinem Reich am Grund der See, nie Schmerz und Sorgen dich erreichen!»

Am dritten Tag — die gleiche Stelle, die ganze Nacht lang hielt er Wacht,

nicht aus dem Ohr die süssen Känge, tiefe Sehnsucht ist entfacht.

Er lehnt sich weit über die Reeling, zu erblicken diese Frau.

Da ist sie, ganz nah bei ihm und streckt die Hände nach ihm aus.

Man hört Geschichten, Mythen, Sagen,

Engelsgleich ihr golden Haar,

wüsste ich nur wo, ich würde es wagen,

zu lauschen dem Gesang — fürwahr!

Für einen Kuss von ihren Lippen

würde ich alles geben, was ich hab'!

Mein Hab und Gut und meine Seele…

Man hört Geschichten, Mythen, Sagen,

Engelsgleich ihr golden Haar,

wüsste ich nur wo, ich würde es wagen,

zu lauschen dem Gesang — fürwahr!

Für einen Kuss von ihren Lippen

würde ich alles geben, was ich hab'!

Mein Hab und Gut und meine Seele…

«So komm doch!»

lockt sie und er streckt sich, greift behutsam ihre Hand.

Sie zieht sanft und er lässt sich gleiten, über den Bootsrand.

Sie umarmt ihn, küsst ihn innig — gerne lässt er es geschehen.

Sie nimmt ihn mit sich, immer tiefer und er wart nie mehr gesehen.

Man hört Geschichten, Mythen, Sagen,

Engelsgleich ihr golden Haar,

wüsste ich nur wo, ich würde es wagen,

zu lauschen dem Gesang — fürwahr!

Für einen Kuss von ihren Lippen

würde ich alles geben, was ich hab'!

Mein Hab und Gut und meine Seele…

Man hört Geschichten, Mythen, Sagen,

Engelsgleich ihr golden Haar,

wüsste ich nur wo, ich würde es wagen,

zu lauschen dem Gesang — fürwahr!

Für einen Kuss von ihren Lippen

würde ich alles geben, was ich hab'!

Mein Hab und Gut und meine Seele — würd' folgen in ihr Seemansgrab…

Op de eerste dag - de dageraad breekt aan, haalt de jeugd de netten binnen.

Het is bitter koud, de wind is stevig, de mist omhult de boot volledig.

Hij droomt nog van een warme kamer als de lieflijke stem hem overvalt.

"Heb je het koud?

Weet je, niemand bevriest als ze in mijn koninkrijk blijven."

Waarom is de visser verbaasd als hij een meisje ziet op de nabijgelegen kliffen,

Het is prachtig om naar te kijken, het golvende haar, de volle lippen.

Maar - oh lieverd - de visser rilt als hij zijn buik ziet.

Hij ziet geen benen, maar het lichaam van een vis en vlucht naar de haven van zijn vaderland.

Je hoort verhalen, mythen, sagen,

als engelen haar gouden haar,

Als ik maar wist waarheen, zou ik durven

om naar het lied te luisteren - echt!

Voor een kus van haar lippen

Ik zou alles geven wat ik heb!

Mijn bezittingen en mijn ziel...

Op de tweede dag - dezelfde plek, de hele nacht aan haar gedacht,

de schoonheid op de klif hield hem gisteren wakker.

Zijn ogen zoeken nog steeds terwijl liedjes zijn hart verzachten:

"In mijn koninkrijk op de bodem van de zee zullen pijn en verdriet je nooit bereiken!"

Op de derde dag - op dezelfde plaats hield hij de hele nacht de wacht,

niet uit het oor de zoete klanken, diep verlangen wordt ontstoken.

Hij leunt ver over de reling om deze vrouw te zien.

Daar is ze, heel dicht bij hem en reikt naar hem uit.

Je hoort verhalen, mythen, sagen,

als engelen haar gouden haar,

Als ik maar wist waarheen, zou ik durven

om naar het lied te luisteren - echt!

Voor een kus van haar lippen

Ik zou alles geven wat ik heb!

Mijn bezittingen en mijn ziel...

Je hoort verhalen, mythen, sagen,

als engelen haar gouden haar,

Als ik maar wist waarheen, zou ik durven

om naar het lied te luisteren - echt!

Voor een kus van haar lippen

Ik zou alles geven wat ik heb!

Mijn bezittingen en mijn ziel...

"Kom op!"

lokt haar en rekt zich uit, terwijl ze zachtjes haar hand vastpakt.

Ze trekt zachtjes en hij glijdt over de rand van de boot.

Ze omhelst hem, kust hem diep - hij laat het graag gebeuren.

Ze neemt hem mee, dieper en dieper en verwacht hem nooit meer te zien.

Je hoort verhalen, mythen, sagen,

als engelen haar gouden haar,

Als ik maar wist waarheen, zou ik durven

om naar het lied te luisteren - echt!

Voor een kus van haar lippen

Ik zou alles geven wat ik heb!

Mijn bezittingen en mijn ziel...

Je hoort verhalen, mythen, sagen,

als engelen haar gouden haar,

Als ik maar wist waarheen, zou ik durven

om naar het lied te luisteren - echt!

Voor een kus van haar lippen

Ik zou alles geven wat ik heb!

Mijn bezittingen en mijn ziel - zouden volgen in het graf van haar zeeman ...