White Dot - Peter Hammill

Nothing is like anything else

Everything’s the same

Our progress punctuated

By a series of coincidence

To form a logical chain

Nothing is like everything else

Like anything you name

Pomposity unpunctured

We’re approaching a velocity

Of escape from our mortal frames

So nothing is like anything else

So everything’s designed

We’re utterly dependent on

Our self-deluding sense of what we’ve done

And what we’ll do if we have time

With nothing else in mind

A time to think is now at a premium

You show bare inkling of a vital sign

Though in the pink

In every outward appearance

Inside it’s white dot time

Oh, nothing comes to mind

So nothing comes to mind

Does nothing come to mind

When you’re finally mindful of nothing?

Niets is als iets anders

Alles is hetzelfde

Onze vooruitgang onderbroken

Door een reeks van toeval

Een logische keten vormen

Niets is zoals al het andere

Zoals alles wat je noemt

Pomposity ongeperforeerd

We naderen een snelheid

Om te ontsnappen aan onze sterfelijke frames

Dus niets is als iets anders

Dus alles is ontworpen

We zijn volkomen afhankelijk van

Ons zelfbedrog van wat we hebben gedaan

En wat we gaan doen als we tijd hebben?

Met niets anders in gedachten

Een tijd om na te denken is nu een premium

Je laat een vaag vermoeden van een vitaal teken zien

Hoewel in het roze

In elke uiterlijke verschijning

Binnen is het witte stip tijd

Oh, er komt niets in me op

Er komt dus niets in je op

Komt er niets in je op?

Wanneer je eindelijk aan niets meer denkt?