The Noise - Peter Hammill

I loved the Noise

Electric breath;

Noise filled the emptiness

Roared in the emptiness

A noise to strip the paper clean off the wall

A noise to crack the masonry like a breaking-ball

The cutting edge of sonic, the wave that never breaks

And the heart and soul are pumping

Me awake, me awake, me awake

I loved the Noise

Shake to the core;

That’s what the Noise is for

Nothing came of nothing except what was left behind

In the barrage of the bombard, under organ grind

I’m caught there in the moment, bug-eyed overnight drive

And the heart and soul are pumping

Me alive, me alive, me alive, me alive

And in the rush of the silence with my arms wrapped round me warm

I’m holding breath, impatient for the dark before the dawn…

Just at the crack of daylight that’ll be the curtain torn

That’ll be the ground in a forewarning murmur

Of the Noise, of the storm

I loved the Noise

Electric breath

Noise filled the emptiness

I loved the Noise

I loved the heat —

Pump-pulse that priming beat

A statement of intention, an elemental plan —

The Noise is in the temple, the Noise is out of hand;

The needle on the end stop, crescendo in the choir…

Yes, and the heart and soul are pumping

Me on fire, me on fire, me on fire, me on fire

Me on fire, me on fire, me on fire, me on fire

I loved the Noise

I’ve drunk my fill;

The Noise is with me still

I loved the Noise

Though now it’s gone

Some glorious echoes of the Noise still linger on

Power on

Ik hield van het lawaai

Elektrische adem;

Lawaai vulde de leegte

Brulde in de leegte

Een geluid om het papier van de muur te verwijderen

Een geluid om het metselwerk te kraken als een breekbal

Het snijvlak van sonic, de golf die nooit breekt

En het hart en de ziel pompen

Ik wakker, ik wakker, ik wakker

Ik hield van het lawaai

Schud tot de kern;

Daar is het geluid voor

Er kwam niets uit, behalve wat er was achtergebleven

In het spervuur ​​van het bombardement, onder orgelgemalen

Ik zit daar in het moment, een nachtelijke rit met insectenogen

En het hart en de ziel pompen

Ik leef, ik leef, ik leef, ik leef

En in de drukte van de stilte met mijn armen warm om me heen geslagen

Ik houd mijn adem in, ongeduldig voor het donker voor de dageraad...

Net bij het krieken van het daglicht zal het gordijn worden gescheurd

Dat zal de grond zijn in een waarschuwend gemompel

Van het lawaai, van de storm

Ik hield van het lawaai

Elektrische adem

Lawaai vulde de leegte

Ik hield van het lawaai

Ik hield van de hitte —

Pomp-puls die priming beat

Een intentieverklaring, een elementair plan —

Het lawaai is in de tempel, het lawaai is uit de hand;

De naald op de eindstop, crescendo in het koor...

Ja, en het hart en de ziel pompen

Ik in vuur en vlam, mij in vuur en vlam, mij in vuur en vlam

Ik in vuur en vlam, mij in vuur en vlam, mij in vuur en vlam

Ik hield van het lawaai

Ik heb mijn vulling gedronken;

The Noise is nog steeds bij mij

Ik hield van het lawaai

Hoewel het nu weg is

Sommige glorieuze echo's van het lawaai blijven hangen

Inschakelen