Our Eyes Give It Shape - Peter Hammill

I’m getting the idea, I haven’t got a clue

As my fabulous career ends up dead in the gutter

The stars are shining down right on cue

It’s not much of a shock, it comes as no surprise

That changing all the locks when the horses have bolted

Is a useless exercise

And play it how I will and say it as I may

I won’t pick that poison pill as a effortless exit

From the Mystery Play

I’m so glad I’m still here to see this

The break of day at the end of the long dark night…

All’s not as it appears, this tale has many twists —

But if I wasn’t here documenting the story

Would that mean that the plot did not exist?

Oh, would it not be absurd if there was no objective state?

What if the unobserved always waits, insubstantial

Till our eyes give it shape?

I’m so glad that I’m still here to see this

The whole story is unfolding before my eyes;

I’m so happy I can barely believe it…

This simple pleasure is the mystery spice of life

And I am happy just to breathe in the quality of the light

I’m getting the idea, I’m seeing things anew

It’s all becoming clear at this delicate juncture

There can be no false nor true

I want to have it all, I want to see the whole thing through…

It’s a fifty fifty call: maybe Schrödinger's cat

Could be the Cheshire one too?

I’m so glad that we’re both here to see this:

The chink of light in the tunnel of love’s embrace

I’m so happy I can barely believe it

A simple pleasure in the simple things makes life great

Ik krijg het idee, ik heb geen idee

Terwijl mijn fantastische carrière dood in de goot belandt

De sterren schijnen precies op het juiste moment

Het is niet echt een schok, het komt niet als een verrassing

Dat alle sloten verwisselen als de paarden zijn vastgelopen

Is een nutteloze oefening?

En speel het zoals ik wil en zeg het zoals ik kan

Ik zal die gifpil niet kiezen als een moeiteloze exit

Uit het mysteriespel

Ik ben zo blij dat ik er nog ben om dit te zien

Het aanbreken van de dag aan het einde van de lange donkere nacht...

Niet alles is wat het lijkt, dit verhaal heeft veel wendingen —

Maar als ik hier niet was om het verhaal te documenteren

Zou dat betekenen dat het complot niet bestond?

Oh, zou het niet absurd zijn als er geen objectieve staat was?

Wat als het niet-geobserveerde altijd wacht, onbeduidend?

Tot onze ogen het vorm geven?

Ik ben zo blij dat ik er nog ben om dit te zien

Het hele verhaal ontvouwt zich voor mijn ogen;

Ik ben zo blij dat ik het nauwelijks kan geloven...

Dit eenvoudige plezier is het mysterieuze kruid van het leven

En ik ben blij om de kwaliteit van het licht in te ademen

Ik krijg het idee, ik zie de dingen opnieuw

Het wordt allemaal duidelijk op dit delicate moment

Er kan geen onwaar of waar zijn

Ik wil alles hebben, ik wil alles doorzien...

Het is een vijftigvijftig telefoontje: misschien Schrödinger's kat

Zou het ook de Cheshire kunnen zijn?

Ik ben zo blij dat we hier allebei zijn om dit te zien:

De kier van licht in de tunnel van de omhelzing van de liefde

Ik ben zo blij dat ik het nauwelijks kan geloven

Een eenvoudig plezier in de eenvoudige dingen maakt het leven geweldig