Imperial Walls - Peter Hammill

Strange to behold*

Is the stone of this wall

Broken by fate.

The strongholds are bursten,

The work of giants decaying;

The roofs are fallen,

The towers are tottering,

Mouldering palaces roofless,

Weather-marked masonry shattering.

Shelters time-scarred,

Tempest-marred,

Undermined of old.

Earth’s grasp holdeth

Its mighty builders

Tumbled, crumbled,

In gravel’s harsh grip

Till a hundred generations

Of men pass away.

Till a hundred generations of men pass away,

Till a hundred generations of men pass away.

Vreemd om te zien*

Is de steen van deze muur?

Gebroken door het lot.

De bolwerken barsten,

Het werk van reuzen die in verval raken;

De daken zijn gevallen,

De torens wankelen,

Molding paleizen dakloos,

Weerbestendig metselwerk dat verbrijzelt.

Schuilt door de tijd getekend,

Storm-ontsierd,

Ondermijnd van oudsher.

De greep van de aarde houdt

Zijn machtige bouwers

tuimelde, verkruimelde,

In de harde greep van grind

Tot honderd generaties

Van mannen overlijden.

Tot honderd generaties mannen overlijden,

Tot honderd generaties mannen overlijden.