Tengo - Pablo Milanés

Cuando me veo y toco

Yo, Juan sin Nada no más ayer

Y hoy Juan con Todo

Y hoy con todo

Vuelvo los ojos, miro

Me veo y toco

Y me pregunto cómo ha podido ser

Tengo, vamos a ver

Tengo el gusto de andar por mí país

Dueño de cuanto hay en él

Mirando bien cerca lo que antes

No tuve ni podía tener

Zafra puedo decir

Monte puedo decir

Ciudad puedo decir

Ejército decir

Ya míos para siempre y tuyos, nuestros

Y un ancho resplandor

De rayo, estrella, flor

Tengo, vamos a ver

Tengo el gusto de ir

Yo, campesino, obrero, gente simple

Tengo el gusto de ir

Es un ejemplo

A un banco y hablar con el administrador

No en inglés

No en señor

Sino decirle compañero como se dice en español

Tengo, vamos a ver

Que siendo un negro

Nadie me puede detener

A la puerta de un dancing o de un bar

O bien en la carpeta de un hotel

Gritarme que no hay pieza

Una mínima pieza y no una pieza colosal

Una pequeña pieza donde yo pueda descansar

Tengo, vamos a ver

Que no hay guardia rural

Que me agarre y me encierre en un cuartel

Ni me arranque y me arroje de mi tierra

Al medio del camino real

Tengo que como tengo la tierra tengo el mar

No country

No jailáif

No tenis y no yatch

Sino de playa en playa y de ola en ola

Gigante azul abierto democrático:

En fin, el mar

Tengo, vamos a ver

Que ya aprendí a leer

A contar

Tengo que ya aprendí a escribir

Y a pensar y a reír

Tengo que ya tengo

Donde trabajar y ganar

Lo que me tengo que comer

Tengo, vamos a ver

Tengo lo que tenía que tener

Als ik mezelf zie en aanraak

Ik, Juan zonder Niets, niet meer dan gisteren

En vandaag Juan met alles

En vandaag met alles

Ik draai mijn ogen, ik kijk

ik zie en raak aan

En ik vraag me af hoe het had kunnen zijn

Ik heb, laten we eens kijken

Ik heb het genoegen om door mijn land te wandelen

Eigenaar van wat erin zit

Goed kijken naar wat ervoor was

Ik heb en kon niet hebben

Zafra ik kan het zeggen

berg ik kan het zien

stad kan ik je vertellen

leger zeg

Al de mijne voor altijd en de jouwe, onze

En een brede gloed

bliksem, ster, bloem

Ik heb, laten we eens kijken

Ik heb het genoegen om te gaan

Ik, boer, arbeider, eenvoudige mensen

Ik heb het genoegen om te gaan

Het is een voorbeeld

Naar een bank en praat met de beheerder

Niet in het Engels

niet in meneer

Maar vertel hem partner zoals het in het Spaans wordt gezegd

Ik heb, laten we eens kijken

dat is een zwarte

Niemand kan me stoppen

Aan de deur van een dans of een bar

Of in een hotelmap

Schreeuw tegen me dat er geen stuk is

Een minimaal stuk en geen kolossaal stuk

Een kleine kamer waar ik kan rusten

Ik heb, laten we eens kijken

Dat er geen landelijke bewaker is

Pak me vast en sluit me op in een kazerne

Verscheur me niet en gooi me niet van mijn land

midden op de koninklijke weg

Ik heb dat zoals ik het land heb, ik heb de zee

geen land

geen gevangenis

Geen tennis en geen jacht

Maar van strand tot strand en van golf tot golf

Democratische Open Blauwe Reus:

Eindelijk, de zee

Ik heb, laten we eens kijken

dat ik al heb leren lezen

Tellen

Ik heb al leren schrijven

En om na te denken en te lachen

ik heb dat ik al heb

Waar te werken en te verdienen

Wat ik moet eten

Ik heb, laten we eens kijken

Ik heb wat ik moest hebben