Nostalgias - Pablo Milanés

Todo se va

Todo tiende a pasar

Por el tiempo que nos señalan

Para ver que al final del viaje

Todo vuelve para comenzar

Años de luz

Inocencia y dolor

Como estrellas que se cayeron

Como un ciclo que nos hicieron

Para el odio, para el amor

Muero al vivir

Resucito al pensar

Desde aquello que un día soñé

Los espejos que se me rompieron

Los juguetes de mi amanecer

Cómo dejar ese miedo a volar

De esa maña que me acompañó

Los clamores de mi adolescencia

Sin sabores que me da su ausencia

Alles gaat

Alles heeft de neiging om voorbij te gaan

Tegen de tijd dat ze ons wijzen

Om dat te zien aan het einde van de reis

alles komt terug om te beginnen

lichtjaren

onschuld en pijn

Zoals sterren die vielen

Als een cyclus hebben ze ons gemaakt

Voor haat, voor liefde

ik sterf door te leven

Ik herrijs door te denken

Van wat ik op een dag droomde

De spiegels die kapot waren

Het speelgoed van mijn dageraad

Hoe kom je over die vliegangst heen?

Van die ochtend die mij vergezelde

De kreten van mijn adolescentie

Zonder smaken die de afwezigheid me geeft