La Nueva Matemática - Nacha Guevara

Nacha: Adelante, caballeros.

Tomen asiento por ahí, donde les parezca.

Los más petisos adelante, ¿lo ven bien todos?.

Alberto: ¿No la conocen, la canción?

Sí, ¿No?

Niños: Yo no la conozco.

Yo tampoco

Alberto: ¿No?

Bueno.

Les digo una partecita que tenemos que cantar y es así…

Nacha: Primero escuchamos un poquito…

Alberto: O sea… Y con las nuevas matemáticas dejemos las ideas esquemáticas y

son tan simples, pero tan simples, que sólo un niño las puede aprender ¿Ven?

¿Se acuerdan?

Nacha: Vamos, ¿probamos una vez?

Alberto: ¿Vamos a probar una vez?

Más lenta la hacemos, despacito.

Nacha: Sí. ¿Vamos?

Nacha, Alberto y niños: Bien por las nuevas matemáticas dejemos las ideas

esquemáticas, si son tan simples, pero tan simples, que sólo un niño las puede

aprender Alberto: ¡Muy bien!

Bueno.

Nacha: ¿Lo probamos otra vez?

Alberto: Sí, ¿Sí?

Bueno, lo probamos otra vez.

Nacha: Si lo fijan, ¿eh?.

Acuérdense que la partecita viene siempre después de.

.

de pedirse el resultado final.

Niños: ¿Y al principio no?

Alberto: Vamos.

Uno

Nacha: ¿Cuánto es… Muy bien

Nacha, Alberto y niños: Y con las nuevas matemáticas dejemos las ideas

esquemáticas, si son tan simples, pero tan simples, que sólo un niño las puede

aprender

Alberto: Muy bien

Nacha: Ahora está mucho mejor.

Lo único vamos a tener que tratar de arrancar

todos juntos

Alberto: Bueno

Nacha: Por lo menos nosotros dos

Alberto: Bueno, no importa… yosdoylaosicuandoqueyoloque (o algo parecido)

cuando yo hago así entran, ¿no?

Nacha: Y arrancamos también… a ver dónde está… ahí está el puntero,

¿lo vieron?

Niños: Ahí

Nacha: Ahí está.

Bueno, entonces, como les estaba explicando, el objeto de

hacer esta… esta canción es que, seguramente, los padres de muchos de ustedes,

en estos últimos años, no los han podido ayudar en los deberes de matemática

por culpa de esa revolución que hubo en la enseñanza y que se conoce bajo el

nombre… ustedes la conocen bajo el nombre de ¿qué?

Niños: Matemática moderna

Nacha: Matemática moderna.

Eso es.

Bueno, entonces, nosotros pensamos que,

como servicio público, en realidad se debía dar en este disco una lección para

los padres de esa matemática.

Así que vamos a tratar de hacerlo,

vamos a hacer una operación de sustracción, es decir, de resta.

Trescientos cuarenta y dos menos ciento setenta y tres.

Y es conveniente tener

en cuenta que, en este nuevo enfoque, como ustedes ya muy bien lo saben,

lo más importante no es obtener el resultado correcto, sino entender bien lo

que se está haciendo.

Así que así es como se hace ahora:

No se le puede restar tres a dos, porque dos es menos que tres.

Pasaremos al

cuatro en lugar de las decenas que nos da cuatro dieces, entonces,

convertimos en tres dieces, reagrupamos y cambiamos el diez por diez unos,

sumamos el dos, para poder tener doce, restamos tres, que es igual a nueve.

¿Está claro?

Muy bien.

Bueno, ahora en vez de cuatro en el lugar de las

decenas hay un tres, porque le quitamos uno, o sea diez al dos, pero no es

posible restar siete a tres y tenemos que ir a las centenas.

Después,

del tres usamos uno para hacer diez unos.

¡Ah!

Y ¿saben por qué cuatro más

nueve es uno más diez y catorce menos uno… ¡Ah!, porque la suma es

conmutativa.

Y es así como tenemos trece dieces.

Le restamos siete y eso nos da

cinco.

Niños: No, seis

Nacha: Ay, sí, tienen razón, perdonen.

Bueno, pero lo que importa aquí es la

idea.

Bueno, pues volvemos al tres en el lugar de las decenas que dejamos con

dos, le restamos uno y eso nos da… a ver, ¿cuánto?, ya que saben tanto…

Niños: Una

Nacha: Ah, muy bien.

No está mal por ser la primera clase, ¿eh?.

Nacha y niños: Bien por las nuevas matemáticas dejemos las ideas esquemáticas,

si son tan simples, pero tan simples, que sólo un niño las puede aprender

Nacha: ¿Saben una cosa?

Ay, no… ¿ven este resultado?

¿ciento sesenta y nueve?

No es el que yo esperaba.

Porque en el libro del que saqué el cálculo dice que

hay que hacerlo con base ocho.

Y lo vamos a hacer con base ocho.

Pero no se asusten, porque la base ocho es tan simple como la base diez.

Sobre todo si a algunos de ustedes les faltan dos dedos.

Bien, sigamos.

No se le puede restar tres a dos, porque dos es menos que tres.

Pasaremos al cuatro en el lugar de las octavas, que nos da cuatro ochos,

entonces convertimos en tres en ochos, recuperamos y cambiamos el ocho por

ocho veces uno, sumamos al dos y tenemos un dos base ocho, que aquí es base

diez, se le restan tres y da siete.

¿Estamos?

Bien, ahora que del cuatro en

lugar de las octavas hay un tres porque le quitamos uno, o sea ocho al dos,

pero no es posible restar siete al tres y tenemos que ir al sesenta y cuatro.

¿Sesenta y cuatro?

¿Y cómo apareció el sesenta y cuatro allí?

Niños: Ocho al cuadrado

Nacha: Hhaa, hhaa… ¡Muy bien!

Bueno, después del tres usamos uno para hacer

ocho unos y entonces tenemos un tres base ocho, que en realidad es once base

diez, le restamos siete y once menos siete es cuatro y volvemos al tres que

dejamos con dos le restamos uno y eso nos da, a ver ¿cuánto?

Niños: Uno

Nacha: ¡Pero qué maravilla!

¡Muy bien!

Nacha y niños: Que con las nuevas matemáticas dejemos las ideas esquemáticas,

si son tan simples, pero tan simples, que sólo un niño las puede aprender.

Nacha: Bueno, dígale a sus señores padres que, en el próximo disco,

les vamos a enseñar, con la misma simplicidad, quebrados.

Nacha: Muy bien

Nacha: Ga je gang, heren.

Ga daar zitten, waar je maar wilt.

De kortste naar voren, zien ze het allemaal goed?

Alberto: Ken je het niet, het liedje?

Als niet?

Kinderen: Ik ken haar niet.

Ik ook niet

Albert: toch?

Oké.

Ik vertel ze een stukje dat we moeten zingen en het is zo...

Nacha: Eerst luisteren we een beetje...

Alberto: Ik bedoel... En laten we met de nieuwe wiskunde de schematische ideeën verlaten en...

ze zijn zo eenvoudig, maar zo eenvoudig, dat alleen een kind ze kan leren, zie je?

Herinneren?

Nacha: Kom op, zullen we het een keer proberen?

Alberto: Zullen we het een keer proberen?

Langzamer doen we het, langzaam.

Nacha: Ja, laten we gaan?

Nacha, Alberto en kinderen: Goed voor de nieuwe wiskunde, laten we de ideeën achterwege laten

schematisch, als ze zo eenvoudig zijn, maar zo eenvoudig dat alleen een kind dat kan

leren Alberto: Heel goed!

Oké.

Nacha: Zullen we het nog een keer proberen?

Albert: Ja, ja?

Nou, we hebben het nog een keer geprobeerd.

Nacha: Als ze het oplossen, hè?

Onthoud dat het kleine deel altijd daarna komt.

.

om het eindresultaat te vragen.

Kinderen: En eerst niet?

Albert: Kom op.

Een

Nacha: Hoeveel kost het... Heel goed

Nacha, Alberto en kinderen: En met de nieuwe wiskunde laten we de ideeën achterwege

schematisch, als ze zo eenvoudig zijn, maar zo eenvoudig dat alleen een kind dat kan

leren

Albert: Heel goed.

Nacha: Nu is het veel beter.

Het enige dat we zullen moeten proberen om te beginnen

alles bij elkaar

Albert: oke

Nacha: In ieder geval wij tweeën

Alberto: Nou, het maakt niet uit... ik geef je problemen als ik gek ben (of iets dergelijks)

als ik dit zo doe, komen ze binnen, toch?

Nacha: En wij beginnen ook... eens kijken waar het is... daar is de aanwijzer,

Hebben ze het gezien?

Kinderen: daar

Nacha: Daar is het.

Welnu, zoals ik je aan het uitleggen was, het doel van...

dit doen... dit lied is dat, zeker, de ouders van velen van jullie,

de afgelopen jaren hebben ze hen niet kunnen helpen met hun wiskundehuiswerk

vanwege die revolutie die plaatsvond in het onderwijs en die bekend staat onder de

naam... je kent haar onder de naam van wat?

Kinderen: moderne wiskunde

Nacha: moderne wiskunde.

Dat is het.

Nou, dan denken we dat,

als een openbare dienst, zou in werkelijkheid een les op deze schijf moeten worden gegeven voor

de grondleggers van die wiskunde.

Dus laten we proberen om het te maken

We gaan een aftrekbewerking doen, dat wil zeggen aftrekken.

Driehonderdtweeënveertig min honderddrieënzeventig.

En het is handig om te hebben

in gedachten houden dat in deze nieuwe benadering, zoals u al heel goed weet,

het belangrijkste is niet om het juiste resultaat te krijgen, maar om goed te begrijpen wat

wat er wordt gedaan

Dus dit is hoe het nu is gedaan:

Je kunt drie niet van twee aftrekken, want twee is minder dan drie.

We zullen gaan naar

vier in plaats van de tientallen die ons vier tienen geeft, dan,

we zetten om in drie tienen, hergroeperen en veranderen de tien in tien,

we voegen de twee toe, om twaalf te hebben, trekken we drie af, wat gelijk is aan negen.

Is het duidelijk?

Erg goed.

Nou, nu in plaats van vier in plaats van de

tientallen is er een drie, want we nemen er een weg, dat wil zeggen, tien van twee, maar dat is het niet

mogelijk om zeven van drie af te trekken en we moeten naar de honderden gaan.

Na,

van drie gebruiken we er één om er tien te maken.

oh!

En weet je waarom nog vier

negen is één plus tien en veertien min één… Ah, want de som is

commutatief.

En zo hebben we dertien tienen.

We trekken zeven af ​​en dat geeft ons

vijf.

Kinderen: Nee, zes

Nacha: Oh, ja, je hebt gelijk, sorry.

Nou, maar waar het hier om gaat, is de

idee.

Nou, dus we gaan terug naar de drie in de plaats van de tientallen waarmee we vertrokken

twee, we trekken er één af en dat geeft ons... eens kijken, hoeveel?, omdat ze zoveel weten...

Kinderen: één

Nacha: Oh, heel goed.

Niet slecht om de eerste klas te zijn, hè?

Nacha en kinderen: Goed voor de nieuwe wiskunde, laten we de schematische ideeën laten,

als ze zo eenvoudig zijn, maar zo eenvoudig, dat alleen een kind ze kan leren

Nacha: Weet jij iets?

Oh nee... zie je dit resultaat?

honderdnegenenzestig?

Het is niet degene die ik had verwacht.

Omdat in het boek waar ik de berekening van kreeg, staat dat:

je moet het doen met basis acht.

En we gaan het doen met basis acht.

Maar geen paniek, want basis acht is net zo eenvoudig als basis tien.

Vooral als sommigen van jullie twee vingers missen.

Oké, laten we doorgaan.

Je kunt drie niet van twee aftrekken, want twee is minder dan drie.

We gaan naar de vier in de plaats van de achtsten, wat ons vier achten geeft,

dus we veranderen drie in achten, halen de acht op en veranderen in

acht keer één, we tellen op bij twee en we hebben twee basis acht, wat hier basis is

tien, trek er drie af en geef zeven.

Wij zijn?

Nou, nu de vier in

in plaats van de octaven is er een drie omdat we er één hebben weggenomen, dat wil zeggen, acht van twee,

maar het is niet mogelijk om zeven van drie af te trekken en we moeten naar vierenzestig.

Vierenzestig?

En hoe zijn de vierenzestig daar verschenen?

Kinderen: Acht kwadraat

Nacha: Hhaa, hhaa... Heel goed!

Nou na drie gebruiken we er een om te maken

acht enen en dus hebben we een drie basis acht, wat eigenlijk basis elf is

tien, we trekken zeven af ​​en elf min zeven is vier en we keren terug naar de drie die

we vertrekken met twee, we trekken er één af en dat geeft ons, laten we eens kijken hoeveel?

Kinderen: één

Nacha: Maar wat geweldig!

Erg goed!

Nacha en kinderen: Dat we met de nieuwe wiskunde de schematische ideeën verlaten,

als ze zo eenvoudig zijn, maar zo eenvoudig, dat alleen een kind ze kan leren.

Nacha: Nou, vertel je ouders dat, op de volgende plaat,

we gaan ze laten zien, met dezelfde eenvoud, gebroken.

Nacha: Heel goed.