Calles - Nach, Lom C

Calles, donde siempre paga quien falla,

donde todos cruzan rayas y quieren ganar medallas.

Calles, batallas entre el humo y la niebla

(Amor y guerra, tierra de asfalto y piedra) (x2)

Que tendrѓЎ este nuevo dѓa de distinto,

abro la puerta en mi portal,

contento aun dentro de este laberinto.

El viento sopla enrarecido en la ciudad,

intento pasar inadvertido, para eso tengo habilidad.

Andando, observando, pensando en un porque y en un cuando,

pensando que vivimos siempre esperando.

Somos robots programados para progresar,

seguimos saliendo, bebiendo, fingiendo hallar el bien estar,

buscando pareja para sentar la cabeza y como no?

Hacernos con una casa, un coche y un futuro cѓіmodo,

sacrificѓЎndolo todo para no estar solos.

Moviendo hilos dejando huella en los hijos y morir tranquilos.

En nuestros sueѓ±os caen billetes rosas,

nuestra realidad distinta asѓes el orden de las cosas,

sucesos que invaden las casas,

«Esposas» cadenas clavadas a estacas;

vida silenciosa.

Camino entre promesas y hormigѓіn

entre risas, charlas parques y demѓЎs contaminaciѓіn.

Soy el ladrѓіn de almas, miro directo a la gente

detecto que ojos son los que aman y que ojos mienten.

Mis pasos, mis besos, es mi regreso al paraѓso

y asѓlo quiso quien aquѓme puso.

Por eso es preciso avanzar rѓЎpido,

se que alguien me vigila

las paredes oyen, el suelo respira,

En estas…

Calles, donde siempre paga quien falla,

donde todos cruzan rayas y quieren ganar medallas.

Calles, batallas entre el humo y la niebla

(Amor y guerra, tierra de asfalto y piedra) (x2)

Es mi amor contra tu odio folios contra el monopolio,

es el rencor que me arranco de aquѓ(c)l banco en cada episodio

entre parque son peleas en mi aldea,

teorѓas como Chris Parker, historias de histeria que contarte.

Ahora que quema el asfalto el tiempo se queda corto,

las calles me miran sin el respeto que merezco.

Espero abordo embѓЎrquense en mi barco, esquivando edificios

es como yo ando desmarcandome del resto.

Mostrando la otra cara de las calles,

el lado oculto que da nombre al valle,

vez mi punto hasta que estalle.

Estrellas entre ellas vi,

fueron mensajes en botellas conducidos por el humo que nos trajo aquѓ.

Lenguajes consumidos por linajes,

trajes que transforman, tragedias en vѓas de aprendizaje,

paisajes que confunden;

dando seguridad, son traiciones por dinero y prisioneros de esa lealtad.

Calles en una aparente calma,

calles respaldadas por diablos que compraron sus almas

y hacen enjaulas entre viejas aulas,

calculan movimientos, deambulan,

intentaran cambiar tu aura.

Son calles donde convergen sangre y sonrisas,

brisas entre tempestades y amistad de visa.

Legalidad contra moralidad,

amor atado a otra modalidad

aradas, caladas hacia otra realidad sin prisa…

Calles, donde siempre paga quien falla,

donde todos cruzan rayas y quieren ganar medallas.

Calles, batallas entre el humo y la niebla

(Amor y guerra, tierra de asfalto y piedra) (x2)

Calles, Amor y guerra…(x3)

Por que yo miro a las calles porque las calles me miran,

estudio sus detalles y me inspiran,

el tiempo escapa como arena fina en cada esquina que se gira,

en cada espina, cada vida que camina en estas Calles…

Thanks to

Straten, waar degene die faalt altijd betaalt,

waar iedereen strepen kruist en medailles wil winnen.

Straten, gevechten tussen rook en mist

(Liefde en oorlog, land van asfalt en steen) (x2)

Dat deze nieuwe dag anders zal zijn,

Ik open de deur in mijn portaal,

inhoud, zelfs binnen dit labyrint.

De wind waait ijl in de stad,

Ik probeer onopgemerkt te blijven, daar heb ik de mogelijkheid voor.

Lopen, observeren, nadenken over een waarom en een wanneer,

denken dat we leven altijd wachten.

We zijn robots die geprogrammeerd zijn om vooruit te komen,

We blijven uitgaan, drinken, doen alsof we welzijn vinden,

op zoek naar een partner om te settelen en waarom niet?

Geef ons een huis, een auto en een comfortabele toekomst,

alles opofferen om niet alleen te zijn.

Trekken aan touwtjes die een stempel drukken op de kinderen en vredig sterven.

Roze biljetten vallen in onze dromen,

onze andere realiteit is de orde der dingen,

gebeurtenissen die huizen binnenvallen,

"Handboeien"-kettingen aan palen genageld;

stil leven.

Pad tussen beloften en beton

tussen gelach, parkgesprekken en andere vervuiling.

Ik ben de dief van zielen, ik kijk mensen recht aan

Ik ontdek welke ogen degenen zijn die liefhebben en welke ogen liegen.

Mijn stappen, mijn kussen, het is mijn terugkeer naar het paradijs

en wie me hier heeft neergezet, wilde het hebben.

Daarom is het nodig om snel vooruit te gaan,

Ik weet dat iemand naar me kijkt

de muren horen, de vloer ademt,

In deze…

Straten, waar degene die faalt altijd betaalt,

waar iedereen strepen kruist en medailles wil winnen.

Straten, gevechten tussen rook en mist

(Liefde en oorlog, land van asfalt en steen) (x2)

Het is mijn liefde tegen jouw haatfolio's tegen het monopolie,

Het is de wrok die ik hier in elke aflevering uit de bank haal

tussen het park zijn gevechten in mijn dorp,

theorieën zoals Chris Parker, verhalen over hysterie om je te vertellen.

Nu het asfalt brandt, is de tijd kort,

de straten kijken me aan zonder het respect dat ik verdien.

Ik wacht aan boord en ga aan boord van mijn schip, gebouwen ontwijkend

Het is alsof ik me afzonder van de rest.

Het andere gezicht van de straat laten zien,

de verborgen kant die zijn naam geeft aan de vallei,

time mijn punt totdat het ontploft.

Sterren onder hen zag ik,

Het waren door rook gedreven boodschappen in flessen die ons hier brachten.

Talen geconsumeerd door geslachten,

kostuums transformeren, tragedies leren,

verwarrende landschappen;

zekerheid gevend, zijn ze verraad voor geld en gevangenen van die loyaliteit.

Straten in een schijnbare rust,

straten gesteund door duivels die hun ziel kochten

en ze maken kooien tussen oude klaslokalen,

bewegingen berekenen, dwalen,

Ze zullen proberen je aura te veranderen.

Het zijn straten waar bloed en glimlach samenkomen,

wind tussen stormen en visa vriendschap.

legaliteit versus moraliteit,

liefde gebonden aan een andere modaliteit

geploegd, zonder haast naar een andere realiteit gesleept...

Straten, waar degene die faalt altijd betaalt,

waar iedereen strepen kruist en medailles wil winnen.

Straten, gevechten tussen rook en mist

(Liefde en oorlog, land van asfalt en steen) (x2)

Straten, liefde en oorlog...(x3)

Omdat ik naar de straten kijk, omdat de straten naar mij kijken,

Ik bestudeer de details en ze inspireren me,

de tijd glijdt weg als fijn zand bij elke bocht,

in elke doorn, elk leven dat door deze straten loopt...

Dank u