Clandestinos - Nach

Si, Clandestinos

Amores encerrados, subterráneos

Misiones que no florecen, que se marchitan

Cuando el amor está prohibido el dolor se siente

El sufrimiento es añadido porque no comprenden

Que el amor no entiende de edades ni reglas, de razas ni sexos

Los horizontes del amor son tan inmensos

Que a veces no hay más remedio que aprender a perder

Y aceptar sin más lo que el corazón decida hacer

Y mañana será igual que hoy y que ayer

Mañana ellos volverán a acariciar su piel

Se buscarán en esta torre de Babel

Sufrirán porque la incomprensión es la soledad más cruel

Sus nombres Carlos y Miguel, y un mundo infiel

Donde dos hombres que se besan es un crimen

Y así viven, se ven tres veces por semana

Se abrazan y entre las sábanas

Se emanan sentimientos incesantes, se aman más allá del drama

De oír aquello que proclaman voces ignorantes

Carlos trabaja de taxista, conoce bien la ciudad

Dejó a su novia en Navidad y aceptó su sexualidad

Miguel es profesor de historia

Dejó su pueblo sin pena ni gloria en busca de la libertad

Se conocieron y fue por pura coincidencia

Hoy comparten su existencia como dos peregrinos

Pero, cuando el amor existe y está prohibido

El amor es triste porque es clandestino

Clandestinos

Cuando el amor está oculto es injusto resistir la represalia y el insulto

Clandestinos

Y cuando el grito es silencio

Y en el silencio para hacer camino hay que pagar un precio

Clandestinos

Si el corazón arde y es indomable, la verdad siempre buscará un culpable

Clandestinos, clandestinos

España, día de un año

Él la espera desde el parque mientras ella se pinta en el baño

Se adoran;

mientras él fuma un cigarrillo

Piensa que un futuro al lado de ella sería hermoso y sencillo

Ella no lo cuenta, pero está contenta y viva

Tan dispuesta a enamorarse sin que nadie lo impida

Es su vida pero será complicado quedarse a su lado

Su religión es distinta y es pecado renegar del clan

Sangre árabe y cristiana, a veces mezclan mal y no aceptarán su enlace

Ellos no entienden de disfraces ni de máscaras de acero

La revolución del amor es la que mueve al mundo entero

Y desde entonces en el asiento del coche

Se besan y se sonríen mientras pasa la noche

Pequeño y lúcido universo de viva atracción y magia

En una ciudad sin limites y sin distancias

Pero las circunstancias no acompañan y eso daña la ilusión

Dos almas que son libres, presas de la sinrazón

De una tradición insana y el mañana se ensombrece

Al mirar por la ventana y ver que no cambia nada

Se conocieron y no se darán por vencidos

Aunque dejen cicatrices las piedras en el camino

Pero, cuando el amor existe y está prohibido

El amor es triste porque es clandestino

Clandestinos

Cuando el amor está oculto es injusto resistir la represalia y el insulto

Clandestinos

Y cuando el grito es silencio

Y en el silencio para hacer camino hay que pagar un precio

Clandestinos

Si el corazón arde y es indomable, la verdad siempre buscará un culpable

Clandestinos, clandestinos

Marta es atractiva, responsable y elegante

Sale los viernes al barrio como cualquier estudiante

Es popular entre los chicos de su facultad

Dicen que esconde un misterio difícil de descifrar

Su hermosura es tan pura que casi quita el aliento

Tan madura y niña al mismo tiempo

Sus momentos de felicidad los pasa en soledad

Leyendo, escribiendo poesías y andando por la ciudad

Luis es profesor, cincuentón y resultón

Divorciado de una esposa atada a una televisión

Cansado de discutir y de fingir, cambió de vida

Salió en busca de sí mismo, intento casi suicida

Pasa el día en el claustro hasta quedar exhausto

A veces quisiera dejarlo todo sin dejar rastro

Marta acude a sus clases, sabe que él es distinto

Escucha las opiniones que expone y siente a su instinto

Diciendo que se enamore y a su cabeza que ignore

Esa extraña sensación que ya no puede evitar

Vive su amor en silencio, pero quiere actuar

Y habla con él cada tarde que se lo encuentra en el bar

Su pasión danza en secreto, cómplices de cada instante

Disimulando en publico, ese es su único diamante

Y antes de que este sol se ponga y las calles duerman

Escapan a otra velada de amor eterna

Se conocieron… sin pensar las consecuencias

No opusieron resistencia a lo que deparó el destino

Pero, cuando el amor existe y está prohibido

El amor es triste porque es clandestino

Clandestinos

Cuando el amor está oculto es injusto resistir la represalia y el insulto

Clandestinos

Y cuando el grito es silencio

Y en el silencio para hacer camino hay que pagar un precio

Clandestinos

Si el corazón arde y es indomable, la verdad siempre buscará un culpable

Clandestinos, clandestinos

ja clandestien

Houdt van opgesloten, ondergronds

Missies die niet bloeien, die verwelken

Wanneer liefde verboden is, wordt de pijn gevoeld

Het lijden wordt toegevoegd omdat ze het niet begrijpen

Dat liefde leeftijden of regels, rassen of geslachten niet begrijpt

De horizonten van liefde zijn zo immens

Dat er soms geen andere keuze is dan te leren verliezen

En accepteer zonder meer wat het hart besluit te doen

En morgen zal hetzelfde zijn als vandaag en gisteren

Morgen strelen ze je huid weer

Ze zullen elkaar zoeken in deze toren van Babel

Ze zullen lijden omdat onbegrip de wreedste eenzaamheid is

Hun namen Carlos en Miguel, en een ontrouwe wereld

Waar twee mannen zoenen is een misdaad

En zo leven ze, ze zien elkaar drie keer per week

Ze knuffelen en tussen de lakens

Er komen onophoudelijke gevoelens voort, ze houden van elkaar buiten het drama

Om te horen wat onwetende stemmen verkondigen

Carlos werkt als taxichauffeur, hij kent de stad goed

Hij verliet zijn vriendin met Kerstmis en accepteerde zijn seksualiteit

Miguel is een geschiedenisleraar

Hij verliet zijn stad zonder verdriet of glorie op zoek naar vrijheid

Ze ontmoetten elkaar en het was puur toeval

Vandaag delen ze hun bestaan ​​als twee pelgrims

Maar als liefde bestaat en verboden is

liefde is verdrietig omdat het clandestien is

clandestien

Wanneer liefde verborgen is, is het oneerlijk om vergelding en belediging te weerstaan

clandestien

En wanneer de schreeuw stilte is

En in de stilte om de weg te banen waar je een prijs voor moet betalen

clandestien

Als het hart brandt en ontembaar is, zal de waarheid altijd zoeken naar een schuldige

clandestien, clandestien

Spanje, dag van het jaar

Hij wacht op haar vanuit het park terwijl ze zichzelf schildert in de badkamer

Ze aanbidden elkaar;

terwijl hij een sigaret rookt

Hij denkt dat een toekomst naast haar mooi en eenvoudig zou zijn

Ze vertelt het niet, maar ze is gelukkig en springlevend

Zo bereid om verliefd te worden zonder dat iemand het verhindert

Het is zijn leven, maar het zal moeilijk zijn om aan zijn zijde te blijven

Hun religie is anders en het is een zonde om de clan te verloochenen

Arabisch en christelijk bloed, soms gaan ze slecht met elkaar om en accepteren ze hun huwelijk niet

Ze begrijpen geen kostuums of stalen maskers

De revolutie van de liefde is degene die de hele wereld beweegt

En sindsdien in de autostoel

Ze kussen en glimlachen terwijl de nacht verstrijkt

Klein en helder universum van levendige aantrekkingskracht en magie

In een stad zonder grenzen en zonder afstanden

Maar de omstandigheden gaan niet samen en dat schaadt de illusie

Twee zielen die vrij zijn, ten prooi aan redeloosheid

Van een krankzinnige traditie en morgen wordt donker

Uit het raam kijken en zien dat er niets verandert

Ze hebben elkaar ontmoet en ze zullen niet opgeven

Hoewel de stenen op de weg littekens achterlaten

Maar als liefde bestaat en verboden is

liefde is verdrietig omdat het clandestien is

clandestien

Wanneer liefde verborgen is, is het oneerlijk om vergelding en belediging te weerstaan

clandestien

En wanneer de schreeuw stilte is

En in de stilte om de weg te banen waar je een prijs voor moet betalen

clandestien

Als het hart brandt en ontembaar is, zal de waarheid altijd zoeken naar een schuldige

clandestien, clandestien

Marta is aantrekkelijk, verantwoordelijk en elegant

Hij gaat op vrijdag naar de buurt zoals elke student

Hij is populair bij de jongens op zijn school

Ze zeggen dat het een mysterie verbergt dat moeilijk te ontcijferen is

Haar schoonheid is zo puur dat het je bijna de adem beneemt

Zo volwassen en meisje tegelijk

Zijn momenten van geluk worden doorgebracht in eenzaamheid

Lezen, poëzie schrijven en wandelen door de stad

Luis is een leraar, vijftig jaar oud en fit

Gescheiden van een vrouw vastgebonden aan een televisie

Moe van ruzie en doen alsof, veranderde hij zijn leven

Hij ging op zoek naar zichzelf, bijna zelfmoordpoging

Breng de dag door in het klooster tot je uitgeput bent

Soms zou ik alles willen achterlaten zonder een spoor achter te laten

Marta gaat naar zijn lessen, ze weet dat hij anders is

Luister naar de meningen die hij onthult en voel zijn instinct

Haar vertellen om verliefd te worden en haar hoofd te negeren

Dat vreemde gevoel waar je niet meer omheen kunt

Hij leeft zijn liefde in stilte, maar wil handelen

En ze praat elke middag met hem, ze komt hem tegen aan de bar

Hun passie danst in het geheim, handlangers van elk moment

Vermomd in het openbaar, dat is haar enige diamant

En voordat deze zon ondergaat en de straten slapen

Ze ontsnappen naar een andere avond van eeuwige liefde

Ze ontmoetten elkaar... zonder na te denken over de gevolgen

Ze weerstonden niet wat het lot in petto had

Maar als liefde bestaat en verboden is

liefde is verdrietig omdat het clandestien is

clandestien

Wanneer liefde verborgen is, is het oneerlijk om vergelding en belediging te weerstaan

clandestien

En wanneer de schreeuw stilte is

En in de stilte om de weg te banen waar je een prijs voor moet betalen

clandestien

Als het hart brandt en ontembaar is, zal de waarheid altijd zoeken naar een schuldige

clandestien, clandestien