Binomio - Nach

Si, Ars Magna

2005, Binomio

Extremos que tiran, y tú quieres respirar

Mira, mira, mira

El ying y el yang, el caos y el orden

Éxitos y frustraciones, presiones que nos absorben

Bajo esta cúpula azul, y a veces gris todos los hombres

Viven entre cordura y delirio y es aquí donde nos movemos

Sabemos que el extremo no es bueno

Los placeres en exceso se transforman en venenos

Sólo nos creemos lo que vemos

Queremos lo que no tenemos

El terreno no es llano y en él caemos

Buscando tocar cumbres que nunca llegan

Sin disfrutar de la hora ni hallar mejora, dura entrega

El Alfa y el Omega, el principio del fin

Binomio es el amor que arde y más tarde se vuelve ruin

Y sin una balanza no se alcanza la templanza

La añoranza agota, de anécdotas brotan derrotas

Positivo frente a negativo en el ser vivo

Binomio es ir de la sonrisa al llanto sin motivo

Y ha sido así desde que el mundo existe

Y en un segundo lo alegre se vuelve triste

Desde la oscuridad más densa

Hasta la luz intensa

Vivir es elegir, ¡Así que piensa!

Que tras la faz de un ángel hay un demonio escondido

Tras el fallo cometido algo hay aprendido

Cada término y su antónimo

Cambios en nuestro ánimo

No soy magnánimo

Conozco el paso de la paz al pánico

Es mágico, trágico, según lo mires

Cuando respires y el aire te inspire sabrás que vives

Los opuestos se atraen y vengo a dar testimonio

La vida fluye, destruye, construye, binomio

Binomio, todo trae su ángel y su demonio

Divido territorios, vivo entre el amor y el odio

Ven a mis noches de insomnio frente a otro folio

Un nuevo episodio a vida o muerte en mi escritorio

Binomio, todo trae su ángel y su demonio

Divido territorios, vivo entre el amor y el odio

Ven a mis noches de insomnio frente a otro folio

Un nuevo episodio a vida o muerte…

Saber, saber

Saber vivir el día a día nos convierte en sabios

Fortuna y desgracia, piropo y falacia, nada nos sacia

Cariño y codicia, euforia y nostalgia

La dualidad del acto egoísta que daña

Y que nos enseña la magia de la humildad

Humanidad que entre norte y sur abre una brecha

Izquierda, derecha, creencia, sospecha

Estrecha frontera entre la espera y la ira

Saludos que son despedidas y el mundo gira

Es verdad que los contrarios se complementan

Que unos son felices y otros se lamentan

Que no encuentran su lugar en esta vida insípida

De soles en estampida y lunas gélidas

Mentes despiertas que olvidan y que abandonan

Odios que perdonan, restos que de pronto afloran

Es asombroso ver como el binomio humilla al poderoso

Y otorga al débil la fuerza de cien colosos

Por eso lo admiro, él nos llena de sentido

Cuando cura a los heridos y despierta a los dormidos

Así de forma súbita, la maldad es bendita

La frialdad bonita y el silencio grita fuerte

Binomio es el beso que sabe a muerte

El golpe pero de suerte, el paso para perderte

La inercia para encontrarte, cerrar los ojos y así verte

Dejarte porque duele tanto tenerte y amarte

Binomio es el arte de hacer eterno el instante

La grandeza de la vida en un rap insignificante

Los opuestos se atraen y vengo a dar testimonio

El tiempo fluye, se escabulle y huye, binomio

Binomio, todo trae su ángel y su demonio

Divido territorios, vivo entre el amor y el odio

Ven a mis noches de insomnio frente a otro folio

Un nuevo episodio a vida o muerte en mi escritorio

Binomio, todo trae su ángel y su demonio

Divido territorios, vivo entre el amor y el odio

Ven a mis noches de insomnio frente a otro folio

Un nuevo episodio a vida o muerte…

El mundo gira al revés

No pierdas el enfoque

Mi vida en un papel

Es el suelo donde piso

El mundo gira al revés

No pierdas el enfoque

Mi vida en un papel

Saber vivir el día a día nos convierte en sabios

Vivo atrapado entre amenazas intangibles que me rodean

Asfaltos ardiendo bajo vientos de cambio que me bloquean

Escapo…

Y allí a donde yo voy

No llega el sonido desesperado del tumulto

Que lucha por un mañana incierto

Allí donde yo voy no hay frustración, ni injusticia

Ni violencia, ni sirenas, ni alarmas de coche

Nadie agobiándote

Ni locos soltando tacos o meando en la calle…

Allí encuentras el silencio

Encuentras la paz, encuentras a Dios

Ja, Ars Magna.

2005, binomiaal

Extremen die trekken en je wilt ademen

Kijk, kijk, kijk

De ying en de yang, de chaos en de orde

Successen en frustraties, druk die ons opslokt

Onder deze blauwe koepel, en soms grijs alle mannen

Ze leven tussen gezond verstand en delirium en dit is waar we heen gaan

We weten dat het extreme niet goed is

Overmatige genoegens worden omgezet in vergiften

We geloven alleen wat we zien

We willen wat we niet hebben

De grond is niet vlak en we vallen erop

Op zoek naar pieken die nooit aankomen

Zonder van het uur te genieten of verbetering te vinden, harde levering

De Alfa en de Omega, het begin van het einde

Binomiaal is de liefde die brandt en later gemeen wordt

En zonder schaal wordt de matigheid niet bereikt

Verlangen naar uitputtingen, nederlagen ontspruiten uit anekdotes

Positief versus negatief in de levenden

Binomiaal is om zonder reden van glimlachen naar huilen te gaan

En dat is al zo sinds de wereld bestaat

En in een seconde wordt het gelukkige verdrietig

Uit de diepste duisternis

Tot het felle licht

Leven is kiezen, dus denk na!

Dat er achter het gezicht van een engel een verborgen demon is

Na de gemaakte fout is er iets geleerd

Elke term en zijn antoniem

Veranderingen in onze stemming

ik ben niet grootmoedig

Ik ken de stap van vrede naar paniek

Het is magisch, tragisch, het is maar hoe je het bekijkt

Als je ademt en de lucht je inspireert, weet je dat je leeft

Tegenpolen trekken elkaar aan en ik kom om te getuigen

Het leven stroomt, vernietigt, bouwt, binomiaal

Binomiaal, alles brengt zijn engel en zijn demon

Ik verdeel gebieden, ik leef tussen liefde en haat

Kom naar mijn slapeloze nachten voor een andere pagina

Een nieuwe aflevering op leven of dood op mijn bureau

Binomiaal, alles brengt zijn engel en zijn demon

Ik verdeel gebieden, ik leef tussen liefde en haat

Kom naar mijn slapeloze nachten voor een andere pagina

Een nieuwe aflevering op leven of dood...

weet weet

Weten hoe we van dag tot dag moeten leven, maakt ons wijs

Geluk en ongeluk, compliment en drogreden, niets stelt ons tevreden

Genegenheid en hebzucht, euforie en nostalgie

De dualiteit van de egoïstische daad die schade toebrengt

En wat leert de magie van nederigheid ons?

De mensheid die een kloof opent tussen noord en zuid

Links, rechts, geloof, achterdocht

Smalle grens tussen wachten en woede

Groeten die vaarwel zijn en de wereld draait

Het is waar dat tegenstellingen elkaar aanvullen

Dat sommigen blij zijn en anderen spijt hebben

Die hun plaats niet vinden in dit saaie leven

Van stampende zonnen en ijzige manen

Ontwaakte geesten die vergeten en verlaten

Haat die vergeeft, overblijfselen die plotseling opduiken

Het is verbazingwekkend om te zien hoe het binominale de machtigen vernedert

En geef de zwakken de kracht van honderd kolossen

Daarom bewonder ik hem, hij vult ons met betekenis

Wanneer hij de gewonden geneest en de slapende wakker maakt

Dus plotseling wordt het kwaad gezegend

Vrij kou en stilte schreeuwt luid

Binomio is de kus die smaakt naar de dood

De klap maar gelukkig de stap om jou kwijt te raken

De traagheid om je te vinden, sluit je ogen en zie je

Je verlaten omdat het zoveel pijn doet om je te hebben en van je te houden

Binomiaal is de kunst om het moment eeuwig te maken

De grootsheid van het leven in een onbeduidende rap

Tegenpolen trekken elkaar aan en ik kom om te getuigen

Tijd stroomt, glijdt weg en rent weg, binomiaal

Binomiaal, alles brengt zijn engel en zijn demon

Ik verdeel gebieden, ik leef tussen liefde en haat

Kom naar mijn slapeloze nachten voor een andere pagina

Een nieuwe aflevering op leven of dood op mijn bureau

Binomiaal, alles brengt zijn engel en zijn demon

Ik verdeel gebieden, ik leef tussen liefde en haat

Kom naar mijn slapeloze nachten voor een andere pagina

Een nieuwe aflevering op leven of dood...

De wereld staat op zijn kop

Verlies de focus niet

mijn leven op papier

Het is de grond waar ik stap

De wereld staat op zijn kop

Verlies de focus niet

mijn leven op papier

Weten hoe we van dag tot dag moeten leven, maakt ons wijs

Ik leef gevangen tussen ongrijpbare bedreigingen die mij omringen

Asfalt brandend onder winden van verandering die mij blokkeren

ontsnappen…

En daar waar ik ga

Het wanhopige geluid van het tumult komt niet

Wie vecht voor een onzekere morgen

Daar waar ik ga is er geen frustratie, geen onrecht

Geen geweld, geen sirenes, geen auto-alarmen

niemand weegt je af

Niet gek vloeken of pissen op straat...

Daar vind je de stilte

Je vindt vrede, je vindt God