Lontano da tutto - Modà

Vorrei imparare ad avere la costanza e la pazienza che ci vuole

Quando sento di scoppiare, quando sento l’ossessione

Di dovermi allontanare, senza fili per le strade…

Ci son volte che mi basta, che mi basta solo il mare senza il sole

Basta guardare e respirare senza dire neanche a se stessi

Quando è il tempo di tornare

E libero i pensieri che ho tenuto troppo tempo ad aspettare

Dentro polvere e paure…

Li osservo mentre prendono colore e si compongono

Come quadri disegnati da un pittore

E riesco a dare loro un senso soltanto quando poi mi perdo

E riesco a star lontano da tutto

A star lontano da tutto, da tutto

A star lontano da tutto

A star lontano da tutto

Vorrei imparare a non scappare quando sento la pressione

Ad ascoltare più i consigli di chi invece mi vuol bene

Anche se chi mi vuol bene sa aspettare

E capisce che è normale…

E libero pensieri che ho tenuto troppo tempo ad aspettare

Dentro polvere e paure

Li osservo mentre prendono colore e si compongono

Come quadri disegnati da un pittore

E riesco a dare loro un senso

Soltanto quando poi mi perdo

E riesco a star lontano da tutto

A star lontano da tutto, da tutto

A star lontano da tutto

A star lontano da tutto

Per dare un nuovo senso e peso alle parole,…

Star lontano da tutto, per star lontano da tutto

Per star lontano da tutto…

E ritrovare le certezze dell’amore

Star lontano da tutto, per star lontano da tutto

Per star lontano da tutto…

Ed imparare a non far vincere il rancore

Star lontano da tutto

Per star lontano da tutto

Per star lontano da tutto

Ik zou graag willen leren om het doorzettingsvermogen en geduld te hebben dat nodig is

Als ik het gevoel heb dat ik barst, als ik een obsessie voel

Van weg moeten, zonder kabels op straat...

Er zijn tijden dat ik alleen de zee nodig heb zonder de zon

Kijk en adem gewoon zonder het tegen jezelf te zeggen

Wanneer het tijd is om terug te gaan

En bevrijd de gedachten die ik te lang heb gewacht om te wachten

Binnen stof en angsten ...

Ik observeer ze terwijl ze kleur aannemen en zichzelf componeren

Als schilderijen getekend door een schilder

En ik kan ze alleen begrijpen als ik verdwaald ben

En ik kan er helemaal vanaf blijven

Om weg te blijven van alles, van alles

Om weg te blijven van alles

Om weg te blijven van alles

Ik zou graag willen leren niet weg te rennen als ik de druk voel

Om in plaats daarvan meer te luisteren naar het advies van degenen die van me houden

Zelfs als degenen die van me houden weten hoe ze moeten wachten

En hij begrijpt dat het normaal is...

En vrije gedachten waar ik te lang op heb gewacht

Binnen stof en angsten

Ik observeer ze terwijl ze kleur aannemen en zichzelf componeren

Als schilderijen getekend door een schilder

En ik kan ze begrijpen

Pas als ik dan verdwaal

En ik kan er helemaal vanaf blijven

Om weg te blijven van alles, van alles

Om weg te blijven van alles

Om weg te blijven van alles

Om woorden een nieuwe betekenis en gewicht te geven, ...

Blijf weg van alles, om weg te blijven van alles

Om er helemaal vanaf te blijven...

En herontdek de zekerheden van liefde

Blijf weg van alles, om weg te blijven van alles

Om er helemaal vanaf te blijven...

En leer de wrok niet te winnen

Blijf weg van alles

Om weg te blijven van alles

Om weg te blijven van alles