L'ultima mano - Modà

Apro la porta piano piano e cammino lentamente per non svegliare te

Ma poi mi accorgo che sul letto c'è soltanto un foglio in cui mi dici che

Che tu non ci sei più e non ritorni più…

Riesco a ricordare lentamente l’ultima frase che mi hai detto e…

Che era tanto tempo che aspettavi di passare una serata con me

E mi è venuto da piangere perché son riuscito a perdere, la vera vita da vivere

E mentre dentro me bruciava un fuoco ardente ti ho cercata

Ma di te non c’era già più niente

Allora sono uscito come un pazzo, ho bevuto, ho camminato

Ho ripensato a tutto quello che mi prende quando io non riesco a vedere più

niente

Tranne la voglia di sfidare la sorte di sentirmi un vincente un perdente vabbé…

Non riesco neanche ad ascoltare le parole di un amico importante

Che ha già vissuto questa malattia sulla sua pelle e che sa tutto di me

Ricordo che piangevi, mi parlavi e la tua mano cercava me

Che indifferente da ogni lacrima che versavi pensavo a tutt’altro tranne che

Stavo per perdere te, ma questa volta per sempre…

Ricordo tutte quelle scuse che inventavo pur di uscire per andare solo ad

accumulare sconfitte

Ricordo quella notte in cui mi sono ritrovato di fronte alla mia fossa già

scavata

E ho ripensato a tutto quello che mi prende quando non vedo più niente

Tranne la voglia di sfidare la sorte di sentirmi un vincente un perdente vabbé…

Non riesco neanche ad ascoltare le parole di un amico importante

Che ha già vissuto questa malattia sulla sua pelle e che sa tutto di me…

Ik open de deur langzaam en loop langzaam om je niet wakker te maken

Maar dan realiseer ik me dat er maar één laken op het bed ligt waar je me dat vertelt

Dat je er niet meer bent en nooit meer terugkomt...

Ik herinner me langzaam de laatste zin die je tegen me zei en...

Dat je lang hebt gewacht om een ​​avond met mij door te brengen

En ik had zin om te huilen omdat ik erin slaagde het echte leven te verliezen om te leven

En terwijl een brandend vuur in mij brandde, zocht ik jou

Maar er was al niets meer van je over

Dus ik ging als een gek naar buiten, dronk, liep

Ik heb nagedacht over alles wat over me heen komt als ik niet meer kan zien

niets

Behalve het verlangen om het lot te tarten om je een winnaar te voelen, een verliezer, ach...

Ik kan de woorden van een belangrijke vriend niet eens horen

Wie heeft deze ziekte al op zijn huid meegemaakt en weet alles van mij

Ik herinner me dat je huilde, tegen me praatte en je hand naar me op zoek was

Hoe onverschillig voor elke traan die je vergoot, dacht ik aan al het andere behalve dat

Ik zou je verliezen, maar deze keer voor altijd...

Ik herinner me al die excuses die ik verzon om gewoon naar buiten te gaan

oplopende verliezen

Ik herinner me die nacht toen ik me al voor mijn graf bevond

uitgehouwen

En ik heb nagedacht over alles wat me overkomt als ik niets meer zie

Behalve het verlangen om het lot te tarten om je een winnaar te voelen, een verliezer, ach...

Ik kan de woorden van een belangrijke vriend niet eens horen

Wie heeft deze ziekte al op zijn huid meegemaakt en wie weet alles van mij...