Sin Remitente - Melendi

Me despido de ti

Y lo hago sin dolor, aunque te quiera más que nunca

Ya sé que se acabó

Terminaron nuestras charlas repartiéndonos la culpa

Me aferré a lo que me diste porque valiente me hiciste

Y aunque a veces se nos fuera de las manos

Tú fuiste quien me enseñó a creer en mí

Aunque puede que ese 'en mí', no siempre fuera el acertado

Me enseñaste a romper lazos que me ataban

A existir sin que me vieran, tú me diste tantas cosas

Y aunque a veces te fallaran las maneras

Fuiste siempre mi bastón cuando no veía salida

Unas alas de cartón que nunca vuelan

Pero al menos lo fingían

Fuiste lo que me faltaba y no te vas porque sobras

Hoy solo soy el pintor que firma y guarda su obra

La guardaré en un rincón, el mejor de mi castillo

Ese que juntos construimos desde que éramos niños

Sé que lo entenderás porque en el fondo lo sabes

Hoy dejo el surrealismo para pintar paisajes

Y aunque el envio es urgente, la carta es sin remitente

Tú me enseñaste a vencer mi timidez

Tú me enseñaste a mirar a los ojos

Pero fallabas en contar hasta 10

Y darte cuenta de que habías dañado a otros

No pienses ni por un momento que no voy a echarte nunca más de menos

Pero es difícil que nos veamos porque ahora vivimos demasiado lejos

Pero siempre te voy a estar eternamente agradecido

Por esas cosas que sin ti, yo solo por mi cuenta, nunca habría aprendido

Y sabes muy bien que no es triste, por mucho que sea despedida

La cura solamente existe si antes hubo herida

Fuiste lo que me faltaba y no te vas porque sobras

Hoy solo soy el pintor que firma y guarda su obra

La guardaré en un rincón, el mejor de mi castillo

Ese que juntos construimos desde que éramos niños

Sé que lo entenderás porque en el fondo lo sabes

Hoy dejo el surrealismo para pintar paisajes

Y aunque el envio es urgente, la carta es sin remitente

ik zeg je gedag

En ik doe het zonder pijn, ook al hou ik meer dan ooit van je

ik weet dat het voorbij is

Ze beëindigden onze gesprekken en deelden de schuld

Ik hield vast aan wat je me gaf omdat je me moedig maakte

En al loopt het soms uit de hand

Jij was degene die me leerde in mezelf te geloven

Al was dat 'in mij' misschien niet altijd de juiste

Je leerde me de banden te verbreken die me bonden

Om te bestaan ​​zonder gezien te worden, je gaf me zoveel dingen

En zelfs als je manieren je soms in de steek lieten

Je was altijd mijn stok als ik geen uitweg meer zag

Enkele kartonnen vleugels die nooit vliegen

Maar ze hebben het tenminste vervalst

Je was wat ik nodig had en je gaat niet weg omdat je over bent

Vandaag ben ik gewoon de schilder die zijn werk signeert en bewaart

Ik zal het in een hoek bewaren, de beste in mijn kasteel

Degene die we samen hebben gebouwd sinds we kinderen waren

Ik weet dat je het zult begrijpen, want diep van binnen weet je het

Vandaag verlaat ik het surrealisme om landschappen te schilderen

En hoewel de zending dringend is, is de brief zonder afzender

Je hebt me geleerd mijn verlegenheid te overwinnen

Je leerde me in de ogen te kijken

Maar je hebt niet tot 10 geteld

En besef dat je anderen pijn hebt gedaan

Denk geen moment dat ik je nooit meer zal missen

Maar het is moeilijk voor ons om elkaar te zien omdat we nu te ver wonen

Maar ik zal je altijd eeuwig dankbaar zijn

Voor die dingen die ik zonder jou, in mijn eentje, nooit zou hebben geleerd

En je weet heel goed dat het niet treurig is, hoeveel het ook wordt afgevuurd

De remedie bestaat alleen als er eerder een wond was

Je was wat ik nodig had en je gaat niet weg omdat je over bent

Vandaag ben ik gewoon de schilder die zijn werk signeert en bewaart

Ik zal het in een hoek bewaren, de beste in mijn kasteel

Degene die we samen hebben gebouwd sinds we kinderen waren

Ik weet dat je het zult begrijpen, want diep van binnen weet je het

Vandaag verlaat ik het surrealisme om landschappen te schilderen

En hoewel de zending dringend is, is de brief zonder afzender