Mírame - Melendi

Mírame

Soy el mismo hombre del que te enamoraste

Ese que te hacía reír y era un desastre

Soy el tipo aquel

Sólo mírame a los ojos

Desnudémonos el alma entre sonrojos

Sólo mírame

Si lo haces te juro

Que destrozarás mi rol de tipo duro

Si me miras bien

Me volverás a ver

El amor es un ángel que se viste de demonio

Cuando se arruga la piel

El amor siempre nos viene envuelto de regalo

Y como niños le arrancamo' rápido el papel

Al principio no dejamos ni un segundo de jugar

Pero luego siempre acaba en el desván

Y entre polvo y polvo, sólo soledad

Mírame

Soy el hombre que al final siempre te espera

El que con su primer sueldo fue corriendo

A aquella tienda a comprarte una pulsera

Sólo mírame como antes

Y juguemos otra vez a ser amantes

Solo mírame

Si lo hace no dudo

Que lo nuestro volverá a ser de otro mundo

Si me miras bien

Me volverás a ver

El amor es un ángel que se viste de desmonio

Cuando se arruga la piel

El amor siempre nos viene envuelto de regalo

Y como niños le arrancamo' rápido el papel

Al principio no dejamos ni un segundo de jugar

Pero luego siempre acaba en el desván

Y entre polvo y polvo, sólo soledad

Una y otra vez saltamos al vacío

Esperando ilusionados que haya red

Y le pedimos al tiempo lo imposible

Más crecido un clavo pero no la piel

Si dejamos de vestirnos de rutina

Nuestros besos no podrán envejecer

Y bailemos otra vez en la cocina

Sólo pido, antes de irte, mírame

Kijk me aan

Ik ben dezelfde man op wie je verliefd werd

Degene die je aan het lachen maakte en een ramp was

ik ben die man

kijk me gewoon in de ogen

Laten we onze ziel uitkleden tussen de blosjes door

Kijk gewoon naar me

Als je dat doet, zweer ik het

Dat je mijn stoere jongensrol vernietigt

als je goed naar me kijkt

je zult me ​​weer zien

Liefde is een engel verkleed als duivel

Wanneer de huid rimpels krijgt

Liefde komt altijd verpakt in een geschenk

En als kinderen scheuren we het papier snel af

In het begin zijn we geen seconde gestopt met spelen

Maar dan belandt het altijd op zolder

En tussen stof en stof, alleen eenzaamheid

Kijk me aan

Ik ben de man die uiteindelijk altijd op je wacht

Degene die liep met zijn eerste salaris

Naar die winkel om een ​​armband voor je te kopen

Kijk me gewoon aan zoals voorheen

En laten we nog eens spelen om minnaars te zijn

Kijk gewoon naar me

Als dat zo is, twijfel ik er niet aan

Dat wat van ons is, zal weer van een andere wereld zijn

als je goed naar me kijkt

je zult me ​​weer zien

Liefde is een engel verkleed als duivel

Wanneer de huid rimpels krijgt

Liefde komt altijd verpakt in een geschenk

En als kinderen scheuren we het papier snel af

In het begin zijn we geen seconde gestopt met spelen

Maar dan belandt het altijd op zolder

En tussen stof en stof, alleen eenzaamheid

Keer op keer springen we in de leegte

In spanning wachten tot er een netwerk is

En we vragen tijd voor het onmogelijke

Meer een nagel gegroeid, maar niet de huid

Als we stoppen met ons routinematig aankleden

Onze kussen kunnen niet oud worden

En laten we weer dansen in de keuken

Ik vraag alleen, voordat je gaat, kijk naar mij