Mi Código Postal - Melendi

Letra de «Mi Código Postal»

He vuelto a la ciudad

La que me vio nacer

He vuelto ya de ya

Nada es igual

La recuerdo muy bien

Y sin embargo soy un extranjero más

Porque tú, porque tú ya no estás

No hace falta que nadie me lo diga, se lo noto en la ciudad

Las hojas de nuestro parque ya no esperan al otoño

Está lleno de señales prohibiéndolo todo

Cuando tu estabas no eran así, por lo menos yo nunca las vi

Nuestro espíritu era libre, no creía en lo imposible

Por muchas calles que ando no llego a ninguna parte

Descubrí merodeando

Que tener un destino es más bien un motivo

Que el donde y cuando

Cómo pude tardar tanto tiempo en caer en algo que es tan claro

Sólo donde estás

Tú está mi hogar

Y la luz de tu mirada es mi código postal

Sólo donde estás

Tú está mi hogar

Solamente donde estas tú

Parece que fue ayer el día en que me marché

Y ya han pasado más de 20 años

Pero aún recuerdo bien el olor de tu piel

Y la miel de tus labios

Pero tú, pero tú ya no estás

Y he escuchado que dicen por el barrio

Que no creen que vuelvas más

Dicen que sigues pintando de un recuerdo aquel retrato

Que me hiciste de pequeños con un 6 y un 4

Y después en la universidad me pediste volver a posar

Me pusiste unos pendiente de perla y tus zapatos

No paramos de reírnos y yo muerto de vergüenza

Aunque sé que habría hecho cualquier cosa por ti

Por muy loca y absurda que pareciera

Porque fue en ese instante, ese mismo momento en que me di cuenta

Sólo donde estás

Tú está mi hogar

Y la luz de tu mirada es mi código postal

Sólo donde estás

Tú está mi hogar

Solamente donde estas tú

Y todo terminó antes de comenzar

Pues con un dedo el sol no se puede tapar

Quizás en otra vida tú me puedas amar

Porque en esta yo sé que has venido tan sólo para volar

Sólo donde estás

Tú está mi hogar

Y la luz de tu mirada es mi código postal

Sólo donde estás

Tú está mi hogar

Solamente donde estas tú

Tekst van "Mijn postcode"

Ik ben teruggekeerd naar de stad

Degene die mij zag geboren worden

Ik ben al terug van

Niets is hetzelfde

Ik herinner me haar heel goed

En toch ben ik gewoon een andere buitenlander

Omdat jij, omdat je niet meer bent

Niemand hoeft het mij te vertellen, ik merk het in de stad

De bladeren van ons park wachten niet meer op de herfst

Het staat vol met borden die alles verbieden

Toen jij daar was waren ze niet zo, ik heb ze tenminste nooit gezien

Onze geest was vrij, we geloofden niet in het onmogelijke

Hoeveel straten ik ook loop, ik kom nergens

ontdekt rondsluipen

Dat het hebben van een bestemming eerder een motief is

Dat het waar en wanneer

Hoe kon het zo lang duren om in iets te vallen dat zo duidelijk is?

gewoon waar je bent

jij bent mijn thuis

En het licht van je blik is mijn postcode

gewoon waar je bent

jij bent mijn thuis

alleen waar ben je?

Het lijkt alsof gisteren de dag was dat ik wegliep

En het is al meer dan 20 jaar

Maar ik herinner me nog goed de geur van je huid

En de honing van je lippen

Maar jij, maar je bent niet meer

En ik heb ze horen zeggen in de buurt

Ze denken dat je niet meer terugkomt

Ze zeggen dat je dat portret uit een herinnering blijft schilderen

Wat heb je met me gedaan toen ik klein was met een 6 en een 4

En toen vroeg je me op de universiteit om weer te poseren

Je hebt me wat pareloorbellen en je schoenen gegeven

We stoppen niet met lachen en ik schaam me

Hoewel ik weet dat ik alles voor je zou hebben gedaan

Zo gek en absurd als het lijkt

Omdat het op dat moment was, datzelfde moment dat ik me realiseerde

gewoon waar je bent

jij bent mijn thuis

En het licht van je blik is mijn postcode

gewoon waar je bent

jij bent mijn thuis

alleen waar ben je?

En het is allemaal voorbij voordat het begon

Nou, met een vinger kan de zon niet bedekt worden

Misschien kun je in een ander leven van me houden

Want hierin weet ik dat je alleen maar bent gekomen om te vliegen

gewoon waar je bent

jij bent mijn thuis

En het licht van je blik is mijn postcode

gewoon waar je bent

jij bent mijn thuis

alleen waar ben je?