Das Brummen - Joint Venture

Vom Rhein ein Brummen, stur und heiser

Ein Frachtschiff, das vorüberzieht

Und immer leiser, immer leiser

Bis es fast den Ohrn entflieht

Doch da von oben, grad vom Himmel

Raubt mir ein andrer Ton die Ruh

Im Mond ein Streifen, grau wie Schimmel

Die Augen zu, die Augen zu

Ach, ich sehne mich nach Stille

Da, wo’s niemals stille wird

Ein Auto fährt, es zirpt ne Grille

Nebenan wird kopuliert

In den Pappeln sitzen Raben

Krächzen was vom Totenreich

Der unter mir muß Durchfall haben

Oder Gäste, beides gleich

Das Leben ist ein lautes Treiben

Niemand hilft dir aus der Not

Das Brummen wird wohl immer bleiben

Ruhe bringt dir erst der Tod

Vom Rhein ein Brummen, stur und heiser

Ein Frachtschiff, das vorüberzieht

Und immer leiser, immer leiser

Bis es ganz den Ohrn entflieht

Een gebrom van de Rijn, koppig en hees

Een vrachtschip passeert

En steeds stiller, steeds stiller

Tot het bijna aan je oren ontsnapt

Maar dan van bovenaf, recht uit de lucht

Een andere toon berooft me van mijn rust

Een streep in de maan, grijs als schimmel

Sluit je ogen, sluit je ogen

Oh, ik verlang naar stilte

Daar waar het nooit stil wordt

Er rijdt een auto, een krekel tjilpt

Naast de deur vindt copulatie plaats

Raven zitten in de populieren

Roep iets uit het dodenrijk

Degene onder mij moet diarree hebben

Of gasten, allebei hetzelfde

Het leven is een luidruchtige drukte

Niemand helpt je uit de problemen

Het gezoem zal waarschijnlijk altijd blijven

Alleen de dood brengt je rust

Een gebrom van de Rijn, koppig en hees

Een vrachtschip passeert

En steeds stiller, steeds stiller

Tot het helemaal aan de oren ontsnapt