The Wanderer - Insomnium

Song of the sirens, brings me no joy

Caress of a maiden, leaves me hollow

And the night slowly turns

Towards the daybreak

This crown on my forehead, feels like a burden

These golden pendants, now weigh down my neck

And the wine in my mouth

Will taste like ashes

And still I roam

With broken knees I wander

And still I roam (on and on)

Till the end of days

I sold my poor soul, to unfold the secrets

I lost my poor soul, to possess the riches

And still I craved for more and more

To satisfy my hunger

I’m doomed to wander the earth

Cursed to roam these lands

Until the heavens die

Till the seven seas will boil

I’m doomed to wander the earth

Cursed to roam these lands

Until the sun has waned

Till I find my wretched soul

Everyone I’ve ever loved is long since gone

Cruel are the years that pass

On this forlorn road

I hear the Pale Rider scoffing at my throes

For Death will never touch me

No redemption till I find my blackened soul

For Death will never touch me

Until I find my poor soul

(Death won’t take me…)

Lied van de sirenes, brengt me geen vreugde

Liefkozing van een meisje, laat me hol

En de nacht verandert langzaam

Op weg naar de dageraad

Deze kroon op mijn voorhoofd, voelt als een last

Deze gouden hangers wegen nu naar mijn nek

En de wijn in mijn mond

Zal naar as smaken

En toch dwaal ik rond

Met gebroken knieën dwaal ik rond

En nog steeds zwerf ik (door en door)

Tot het einde der dagen

Ik heb mijn arme ziel verkocht om de geheimen te ontvouwen

Ik verloor mijn arme ziel om de rijkdom te bezitten

En toch verlangde ik naar meer en meer

Om mijn honger te stillen

Ik ben gedoemd om over de aarde te dwalen

Vervloekt om door deze landen te zwerven

Tot de hemel sterft

Tot de zeven zeeën zullen koken

Ik ben gedoemd om over de aarde te dwalen

Vervloekt om door deze landen te zwerven

Tot de zon is afgenomen

Tot ik mijn ellendige ziel vind

Iedereen van wie ik ooit heb gehouden, is allang weg

Wreed zijn de jaren die voorbij gaan

Op deze verlaten weg

Ik hoor de bleke ruiter spotten met mijn worsteling

Want de dood zal me nooit raken

Geen verlossing totdat ik mijn zwartgeblakerde ziel vind

Want de dood zal me nooit raken

Totdat ik mijn arme ziel vind

(De dood zal me niet nemen...)