Decoherence - Insomnium

Beneath a silent stone

In cold caress of the earth

Where timeless sleep reigns

Where world is but a distant toll

No stars shine, no moon roams

No sun broods, no winds blow

No tunes chime amidst the bones

No prayers for the devil’s own

Night falls and dawn breaks again

Autumns and winters slowly pass

And all these earthly tremors

But a remembrance for me

Mine is this forgotten song

Buried deep and heard no more

Mine is this unhallowed sleep

Deathless wait under the trees

All the years in vain I fought

All my deeds have gone to nought

Unsung is the tale of mine

Mislaid till the end of time

Hidden deep under the vale of moon

Entombed beneath the white flowers of death

Night falls and dawn breaks again

Autumns and winters slowly pass

And all these earthly tremors

But a remembrance for me

Mine is this forgotten song

Buried deep and heard no more

Mine is this unhallowed sleep

Deathless wait under the trees

All the years in vain I fought

All my deeds have gone to nought

Unsung is the tale of mine

Mislaid till the end of time

Only the frail words

Written in the stone

Retell my name anymore

Only the frail words

Written in the stone

Recall my days anymore

Mine is this forgotten song

Buried deep and heard no more

Mine is this unhallowed sleep

Deathless wait under the trees

All the years in vain I fought

All my deeds have gone to nought

Unsung is the tale of mine

Mislaid till the end of time

Till the end of time

Unsung is the tale of mine

The tale of mine

Till the end of time

Onder een stille steen

In koude streling van de aarde

Waar tijdloze slaap heerst

Waar de wereld slechts een verre tol is

Geen sterren schijnen, geen maan zwerft

Geen zon broedt, geen wind waait

Geen deuntjes tussen de botten

Geen gebeden voor die van de duivel

De nacht valt en de dageraad breekt weer aan

Herfst en winter gaan langzaam voorbij

En al deze aardse trillingen

Maar een herinnering voor mij

De mijne is dit vergeten nummer

Diep begraven en niet meer gehoord

De mijne is deze onheilige slaap

Onsterfelijk wachten onder de bomen

Al die jaren tevergeefs heb ik gevochten

Al mijn daden zijn voor niets geweest

Unsung is het verhaal van mij

Misplaatst tot het einde van de tijd

Diep verborgen onder het dal van de maan

Begraven onder de witte bloemen van de dood

De nacht valt en de dageraad breekt weer aan

Herfst en winter gaan langzaam voorbij

En al deze aardse trillingen

Maar een herinnering voor mij

De mijne is dit vergeten nummer

Diep begraven en niet meer gehoord

De mijne is deze onheilige slaap

Onsterfelijk wachten onder de bomen

Al die jaren tevergeefs heb ik gevochten

Al mijn daden zijn voor niets geweest

Unsung is het verhaal van mij

Misplaatst tot het einde van de tijd

Alleen de zwakke woorden

In de steen geschreven

Vertel mijn naam niet meer

Alleen de zwakke woorden

In de steen geschreven

Herinner mijn dagen niet meer

De mijne is dit vergeten nummer

Diep begraven en niet meer gehoord

De mijne is deze onheilige slaap

Onsterfelijk wachten onder de bomen

Al die jaren tevergeefs heb ik gevochten

Al mijn daden zijn voor niets geweest

Unsung is het verhaal van mij

Misplaatst tot het einde van de tijd

Tot aan het einde der tijden

Unsung is het verhaal van mij

Het verhaal van mij

Tot aan het einde der tijden