Noël perdu - Gerard Lenorman

Devant le sapin de rêve

Que j’achève

De garnir de ses jouets

Je pense à l’enfant que j’aime

Et j’espère bien le voir enfin

Sa mère et moi

Nous sommes

Séparés

Depuis deux mois

Pour toutes ces choses qu’un enfant

Ne sait pas

Il ne viendra pas

Et pourtant comme il doit y penser

Dans quelle cheminée

Va-t-il trouver

De quoi rêver?

Il ne viendra pas

Et pourtant le ciel est dans la rue

Ce soir c’est Noël

C’est un Noël que j’ai perdu

Dans la grande maison vide

J’illumine le décor comme l’an passé

Mais caché dans le silence

Je n’entends pas ses cris de joie

Je donnerais ma vie

Pour le voir là devant moi

Tout heureux de me serrer

Dans ses bras

Il ne viendra pas

Il a dû pourtant lui demander

Qu’a-t-elle pu lui dire

Pour l’endormir

Lui expliquer?

Il ne viendra pas

Mon enfant mon amour défendu

Ce soir c’est Noël

C’est un Noël que j’ai perdu

Voor de droomboom

dat ik voltooi

Om te vullen met zijn speelgoed

Ik denk aan het kind van wie ik hou

En ik hoop hem eindelijk te zien

Zijn moeder en ik

We zijn

gescheiden

Sinds twee maanden

Voor al die dingen die een kind

Weet niet

Hij zal niet komen

En toch hoe hij erover moet denken

In welke open haard?

Zal hij vinden?

Waar over te dromen?

Hij zal niet komen

En toch is de lucht in de straat

Vanavond is het Kerstmis

Het is een kerst die ik heb verloren

In het grote lege huis

Ik verlicht het decor zoals vorig jaar

Maar verborgen in stilte

Ik hoor haar vreugdekreten niet

Ik zou mijn leven geven

Om het daar voor me te zien

Heel blij om me te knuffelen

In haar armen

Hij zal niet komen

Maar hij moest het haar vragen

Wat kon ze tegen hem zeggen?

Om hem in te laten slapen

Hem uitleggen?

Hij zal niet komen

Mijn kind mijn verboden liefde

Vanavond is het Kerstmis

Het is een kerst die ik heb verloren