Le funambule - Gerard Lenorman

Tout au-dessus de la grande ville

Je me balade sur mon fil

Moi funambule promeneur du ciel

Entre l´Empire State et Babel

J´ai tendu mon bout de ficelle

Et les oiseaux m´ont fait la courte échelle

Je suis bien là-haut

Sous le chapiteau

Des étoiles et du soleil

Au dessus des guerres

Du fracas de la terre

Je me fous du temps

Je me fous du vent

Qui bousculent mon sommeil

Tant pis si bientôt

Je dois tomber de haut

Tout au-dessus de la grande ville

En équilibre sur mon fil

J´ai le vertige en regardant le ciel

Je sais depuis que je suis né

Que je vais me casser le nez

Je sais que seuls les fous et

Les oiseaux

Ont des ailes dans le dos

Dis moi comment tu fais pour voler

Toi qui sembles me parler

L´oiseau l´infiniment petit

Toi le voisin du paradis

Pourquoi je pourrais pas voler

Moi qui voudrais décoller

Moi qui suis là cloué au sol

Comme à l´aimant d´une boussole

Dis comment tu fais pour voler

Ô je voudrais tant m´évader

De cette peau qui n´est plus rien

Souvent qu´une peau de chagrin

Hoog boven de grote stad

Ik dwaal op mijn draad

Ik koorddanser van de lucht

Tussen de Empire State en Babel

Ik strekte mijn touwtje uit

En de vogels gaven me de korte ladder

Ik ben in orde daarboven

Onder de tent

Sterren en zon

Boven de oorlogen

Van de crash van de aarde

Ik geef niet om tijd

Ik geef niet om de wind

die mijn slaap verstoren

Jammer zo snel

Ik moet van boven vallen

Hoog boven de grote stad

Gebalanceerd op mijn draad

Ik word duizelig als ik naar de lucht kijk

Ik weet het sinds mijn geboorte

Dat ik mijn neus ga breken

Ik weet dat alleen dwazen en

De vogels

Hebben vleugels op hun rug

Vertel me hoe vlieg je?

Jij die tegen me lijkt te praten

De oneindig kleine vogel

Jij de buurman van het paradijs

Waarom kan ik niet vliegen?

Ik die zou willen opstijgen

Ik die hier aan de grond zit vastgepind

Als een kompasmagneet

Zeg hoe je vliegt

O ik zou zo graag willen ontsnappen

Van deze huid is dat niets

Vaak slechts een straaltje