Dobermann - Dark Tranquillity

where were the eyes that followed

how could they’ve found?

these misery’s merchants

struck the message deep

«we have come to stay»

dogs fled there in the dark of his path

feared him as once they all did

like a ghost in daylight

on an overcrowded street

he wishes

to be something he is not

lie a shadow at midnight

that originate in air

he wishes to release

deep in the back it had caught him

the anchor they threw at his life

oh these misery’s merchants

dragged through life as a burden

rushed off to his cage of glass

to open the single window

a means of escape, out in the open

there are still holes in these walls

puking information into the unwanting

probing the last hope of defence

so he plugged up the holes

shut the outside window

in doing that, madness payed a visit

…and then suddenly in mid-thought

escape was a factor and as from inside

pushing out were words

through fingers came uncovering

revealing the truth of him there in the dark…

skin began to crawl as they neared him

is all pleasure release?

oh these misery’s merchants

saw the message clear

«it is time to pay»

like a ghost in daylight

on an overcrowded street

waar waren de ogen die volgden?

hoe hadden ze het kunnen vinden?

de kooplieden van deze ellende

raakte de boodschap diep

"we zijn gekomen om te blijven"

honden vluchtten daarheen in het donker van zijn pad

waren bang voor hem zoals ze ooit allemaal deden

als een spook bij daglicht

in een overvolle straat

hij wenst

om iets te zijn wat hij niet is

een schaduw liggen om middernacht

die afkomstig zijn uit de lucht

hij wil vrijgeven

diep in de rug had het hem gevangen

het anker dat ze naar zijn leven gooiden

oh de kooplieden van deze ellende

als een last door het leven gesleept

haastte zich naar zijn kooi van glas

om het enkele venster te openen

een middel om te ontsnappen, in de open lucht

er zitten nog gaten in deze muren

informatie kotsen in het ongewenste

zoeken naar de laatste hoop op verdediging

dus hij stopte de gaten dicht

sluit het buitenraam

daarbij kwam de waanzin op bezoek

…en dan ineens in gedachten verzonken

ontsnappen was een factor en van binnenuit

uitduwen waren woorden

door vingers kwam bloot

de waarheid over hem onthullend daar in het donker...

huid begon te kruipen toen ze hem naderden

komt alle plezier vrij?

oh de kooplieden van deze ellende

zag de boodschap duidelijk

«het is tijd om te betalen»

als een spook bij daglicht

in een overvolle straat