Arkhangelsk - Dark Tranquillity

Held by winter’s chokehold fast

Fixed in anxiety’s firm grip

Frost that burn the arteries

Underneath the heavy clouds

The lifted sword, the broken shield

The hand that drew the final word

From the frozen mouth of Arkhangelsk

Let them go, let them burn the world to cinders

And let their heads hang down

Falling through the tungsten skies

On the burning grounds of Arkhangelsk

To the eye of judgement now

One will stand in the time of the end

Sun to stone, air to fire

All to nothing and nothing to nil

They gather, drowned to the sounds

Of the grinding wheels of Arkhangelsk

With one word, one movement in the fabric

Everything dies

The storm that sweeps the world away

From the frozen plains of Arkhangelsk

Inherit from the morning star

What others brought and the land forgot

Soaring through van allen belts

Through blazing stars, through dying suns

Collide not now, but carry us

Through the burning air of Arkhangelsk

Vastgehouden door de wurggreep van de winter

Vast in de stevige greep van angst

Vorst die de slagaders verbrandt

Onder de zware wolken

Het opgeheven zwaard, het gebroken schild

De hand die het laatste woord trok

Uit de bevroren mond van Archangelsk

Laat ze gaan, laat ze de wereld tot sintels verbranden

En laten hun hoofden hangen

Vallen door de wolfraam lucht

Op het brandende terrein van Archangelsk

Nu voor het oog van het oordeel

Men zal staan ​​in de tijd van het einde

Zon tot steen, lucht tot vuur

Alles tot niets en niets tot nul

Ze verzamelen zich, verdrinken in de geluiden

Van de slijpstenen van Archangelsk

Met één woord, één beweging in de stof

Alles gaat dood

De storm die de wereld wegvaagt

Van de bevroren vlaktes van Archangelsk

Erven van de morgenster

Wat anderen brachten en het land vergat

Vliegen door van allen riemen

Door brandende sterren, door stervende zonnen

Bots niet nu, maar draag ons

Door de brandende lucht van Archangelsk