Мелани - Ассаи

Вряд ли ко сну, пока бокалы красны,

Пока мой город горит, едва не простыв,

Басом из пробок, где шум до самого неба

И ты такая красивая, но

Выдыхнув сон там белая пудра

Мелани помни, ты не целуешь в губы

Такой банальный дождь разлучить нас нарочит.

Послушай меня, глупая, нет пути,

Нарисованное белым мелом не полетит.

В заколдованных стенах отеля

Мне нужно то, что убьет меня в постели.

Странно сказать "привет" незнакомому.

Странно любить мир, но быть прикованным.

Странно верить другому.

Странно, когда мой дом это не ты, а просто комната.

Ступенями наверх, на свет,

Я здесь, я не слеп.

Ступенями наверх, на свет,

Я здесь, я не слеп.

Ступенями наверх, на свет,

Я здесь, прозрей.

Запах волос после клуба ,

Помадами этот вкус из губ в губы.

Обнимаю руками нести,

Я с тобой, но меня не поместить в эту долю.

Дороги внутри , тот дым растянет минуты на жизнь,

Минуты-ножи, где ты, Мелани, нет не стоит так жить,

Больше не стоит так жить.

Город немых, город как тень,

Помни как тело той, что было с тобой,

Дарит себя всем.

Затушено, на ладони брошено

Под ногами потухнет любовь из прошлого.

Я не хочу как прежде, снова все кружится.

Кусая потную кожу я чувствую грудью,

Все то, что будет,

И мое сердце быстрыми пулями.

Ступенями наверх, на свет,

Я здесь, я не слеп.

Ступенями наверх, на свет,

Я здесь, я не слеп.

Ступенями наверх, на свет,

Я здесь, я не слеп.

Ступенями наверх, на свет,

Я здесь, прозрей.

Nauwelijks te slapen, terwijl de glazen rood zijn,

Terwijl mijn stad brandt, bijna verkouden wordt

Bas van files, waar het geluid tot aan de hemel reikt

En je bent zo mooi, maar

Als je een droom uitademt, is er wit poeder

Melanie onthoud dat je niet op de lippen kust

Zo'n banale regen zal ons opzettelijk scheiden.

Luister naar me, stomme, er is geen manier

Wat met wit krijt is getekend, vliegt niet.

In de betoverde muren van het hotel

Ik heb iets nodig dat me in bed zal doden.

Het is raar om 'hallo' te zeggen tegen een vreemde.

Het is vreemd om van de wereld te houden, maar geketend te zijn.

Het is vreemd om iemand anders te geloven.

Het is vreemd als mijn huis niet jou is, maar gewoon een kamer.

Stapt op, in het licht,

Ik ben hier, ik ben niet blind.

Stapt op, in het licht,

Ik ben hier, ik ben niet blind.

Stapt op, in het licht,

Ik ben hier, ziet u.

De geur van haar na de club,

Lipsticks smaken deze van lippen tot lippen.

Ik omhels met mijn handen om te dragen,

Ik ben met je, maar ik kan niet in dit aandeel worden geplaatst.

Wegen naar binnen, die rook zal minuten tot leven rekken,

Minute-messen, waar ben je, Melanie, nee, je zou niet zo moeten leven,

Het is het niet meer waard om zo te leven.

De stad van de stommen, de stad is als een schaduw,

Herinner je hoe het lichaam van degene die bij je was,

Geeft zich aan iedereen.

Gedoofd, in de palm van je hand gegooid

Liefde uit het verleden zal onder je voeten uitgaan.

Ik wil niet zijn zoals vroeger, alles draait weer.

Bijtende bezwete huid voel ik met mijn borst,

Dat zal allemaal zijn

En mijn hart is snelle kogels.

Stapt op, in het licht,

Ik ben hier, ik ben niet blind.

Stapt op, in het licht,

Ik ben hier, ik ben niet blind.

Stapt op, in het licht,

Ik ben hier, ik ben niet blind.

Stapt op, in het licht,

Ik ben hier, ziet u.