Кристалл - Ассаи

Мой мир — это кристалл, ослепляющий белый дым.

Раздень меня перед людьми, мне нужен каждый взгляд,

Даже за стенами.

Дрожащий от ветра, подзарядись от ритма.

Ночь города дарит ответы тропами улиц, где сотни слов

Едино будут спешить в Мекку.

Глаза человека, который пишет и ждёт — ответ на слова «убей любовь».

Смотри, хлопьями с неба, но мы же знаем этот мир,

Как кино про беду не остановить.

Я строю стену,

Как ты меня просил, как жил и как учил меня любить.

Потому что жизнь — это свет, потому что сердце не может биться и бить.

Мой мир — это кристалл, ослепляющий белый дым.

Подарит ли нам тепло тот, кто ушел не закрыв двери.

Парим над головами, полотна чёрных звёзд — наш Бог с вами.

Путь усыпаный вопросами, но нет радости без…

Золотом мира манила, капая по капле,

Но нас не спасти запахами конопли.

Подожди меня, я ждал тебя дважды.

Мой кристалл лечит боль болью каждой.

Нам нужно умирать, чтобы творить,

Нам нужно всех простить, чтобы узнать ответ,

Нам нужно верить в себя и в родных,

Нам нужен берег, который подарит нам свет.

Скрывая облик темнеющим глазницам, я каждый раз бегу,

Зная, что это не снится.

Прости меня, как мать, прости за грех,

Как летний гром, съедаемый памятью.

Бег в никуда, я лишь хочу созерцать миры

Молодых вен полных крови.

Горечь — это то, что заставляет нас быть сильнее.

Мой брат спи спокойно.

Мой мир — это кристалл, ослепляющий белый дым.

Подарит ли нам тепло тот, кто ушел не закрыв двери.

Парим над головами, полотна чёрных звёзд —

Наш Бог с вами.

Путь, усыпаный вопросами,

Но нет радости без…

Мой мир — это кристалл, ослепляющий белый дым.

Подарит ли нам тепло тот, кто ушел не закрыв двери.

Парим над головами, полотна чёрных звёзд —

Наш Бог с вами.

Путь, усыпаный вопросами,

Но нет радости без боли.

Mijn wereld is een kristal verblindende witte rook.

Kleed me uit in het bijzijn van mensen, ik heb elke look nodig

Zelfs achter de muren.

Bevend van de wind, opladen van het ritme.

De nacht van de stad geeft antwoorden via de paden van de straten, waar honderden woorden

Samen zullen ze zich naar Mekka haasten.

De ogen van een persoon die schrijft en wacht, zijn het antwoord op de woorden 'liefde doden'.

Kijk, vlokken uit de lucht, maar we kennen deze wereld,

Zoals een film over problemen niet kan worden gestopt.

Ik ben een muur aan het bouwen

Hoe je me vroeg, hoe je leefde en hoe je me leerde lief te hebben.

Omdat het leven licht is, omdat het hart niet kan kloppen.

Mijn wereld is een kristal verblindende witte rook.

Zal degene die wegging zonder de deur te sluiten ons warmte geven?

We zweven boven onze hoofden, doeken van zwarte sterren - onze God is met jou.

Het pad is bezaaid met vragen, maar er is geen vreugde zonder ...

Wenkte met het goud van de wereld, druppel voor druppel druipend,

Maar we kunnen niet worden gered door de geur van cannabis.

Wacht op mij, ik heb twee keer op je gewacht.

Mijn kristal geneest pijn bij elke pijn.

We moeten sterven om te creëren

We moeten iedereen vergeven om het antwoord te weten,

We moeten in onszelf en in familieleden geloven,

We hebben een kust nodig die ons licht zal geven.

Ik verberg het uiterlijk van de donker wordende oogkassen, ik ren elke keer,

Wetende dat dit geen droom is.

Vergeef me als een moeder, vergeef me voor de zonde,

Als een zomerdonder die door het geheugen wordt weggevreten.

Ik ren naar nergens, ik wil gewoon de werelden aanschouwen

Jonge aderen vol bloed.

Bitterheid maakt ons sterker.

Slaap lekker mijn broer.

Mijn wereld is een kristal verblindende witte rook.

Zal degene die wegging zonder de deur te sluiten ons warmte geven?

We zweven boven onze hoofden, doeken van zwarte sterren -

Onze God is bij je.

Een pad bezaaid met vragen

Maar er is geen vreugde zonder...

Mijn wereld is een kristal verblindende witte rook.

Zal degene die wegging zonder de deur te sluiten ons warmte geven?

We zweven boven onze hoofden, doeken van zwarte sterren -

Onze God is bij je.

Een pad bezaaid met vragen

Maar er is geen vreugde zonder pijn.