Художник - Ассаи

Каждый рожденный во мне человек, станет частью меня.

Как подкожная тушь, тебя начинает съедать.

Открыв глаза, ты видишь лодку «Курск»,

Тобой станет вода, как я, соленая на вкус.

Война без людей, как медленный як

Тропа вьется в лес, я вижу прожитый день.

О чем думал ты, когда меня ел тиф

Головы мертвых рыб медленно падали вниз.

Наркотик как белый снег, как е***тый стафф

Как изогнутое голое тело тебя.

Кисти как мирный атом, запоминают каждый шаг

Проявляя на теле яркий цвет мака.

Зачарованный закатом, рисует капель

Я убью тебя, как представляла ты.

Видеть твой первый крик,

Твой затерянный дом теперь полон морской воды.

Жизнь — это красная тонкая нить,

После войны всегда будет мир.

Никто никогда не заслужит твоих слез,

Художник будет тебя беречь и любить.

Elke persoon die in mij geboren is, zal een deel van mij worden.

Net als onderhuidse mascara, begint het je op te eten.

Als je je ogen opent, zie je de Koersk-boot,

Je zult water zijn, net als ik, zout naar smaak.

Oorlog zonder mensen is als een langzame yak

Het pad slingert het bos in, ik zie de dag dat ik leefde.

Wat dacht je toen tyfus me at?

De koppen van dode vissen vielen langzaam naar beneden.

Drugs als witte sneeuw, als een verdomde staf

Zoals het gebogen naakte lichaam van jou.

Borstelt als een vredig atoom, onthoud elke stap!

Het onthullen van de heldere papaverkleur op het lichaam.

Betoverd door de zonsondergang, trekt druppels

Ik zal je vermoorden zoals je je had voorgesteld.

Zie je eerste huilbui

Je verloren huis staat nu vol met zeewater.

Het leven is een rode dunne draad

Na de oorlog zal er altijd vrede zijn.

Niemand zal ooit jouw tranen verdienen

De artiest zal je beschermen en van je houden.