До встречи - Ассаи

Девственно тело, как цветок алого цвета.

Лепестками обнажая белую кожу.

В полумраке оно, просит делать больно,

И я хочу это делать ответно.

Девственно тело, чистое небо над нами летит.

Твои губы читают рассказ о том, что Отец един,

О том, что сердце никогда не предаст.

Все слова о любви и войне,

Закрыв глаза, так пусто во мне.

Пусто перед обнаженными телами девиц,

Перед больными людьми.

Мир в который ты влюблена — полюбит тебя,

Полюбит твои косы и губы.

И все что было между нами останется тут, как низкий поступок.

Целуй хвосты комет (дождь), как первый рисунок, в перевернутых лужах

Там, в нарисованном открытом море (тихо) помощь просит подбитый кит.

Тайна далеких планет, теплый дым, костер и берег.

В этой голове много тебя — линий плеч, тонкие пальцы ног, девственно все.

До встречи через тысячи лет!

До встречи через тысячи лет!

До встречи через тысячи лет!

До встречи через тысячи лет!

Мы уходим из домов и никто не вернется.

Черная слякоть прилипает к поношенным кедам.

Твоя любовь мне делает больно, запомни!

Но она не перестанет в ответ мне.

И кто-то шепчет: «проснись»,

Кто-то гладит ладонями по щеке.

Но каждый раз открывая дверь внутрь —

Мы боялись увидеть на дне два трупа.

Я вижу твой свет горит и не гаснет,

И от этого море внутри прекрасней.

И от этого где-то раскроется чей-то бутон,

И твое тело украсит.

Ты тихо понят в этом молчаливом мире.

Красное вино стекает на пол.

В квартире (тусклый свет).

Подойди к ней, она узнала, что ты ее предал.

Мы видим как погасли окна во всех домах

Мы проводили последний трамвай, последний салют,

Короткий, жизненный, чистый миг.

До встречи через тысячи лет!

До встречи через тысячи лет!

До встречи через тысячи лет!

До встречи через тысячи лет!

До встречи через тысячи лет!

До встречи через тысячи лет!

До встречи через тысячи лет!

До встречи через тысячи лет!

Maagdelijk lichaam, als een scharlaken bloem.

Bloemblaadjes bloot een witte huid.

In de schemering vraagt ​​het om pijn

En ik wil het in ruil doen.

Een maagdelijk lichaam, een heldere hemel vliegt boven ons.

Je lippen lezen het verhaal dat de Vader één is,

Over het feit dat het hart nooit zal verraden.

Alle woorden over liefde en oorlog,

Mijn ogen sluiten, het is zo leeg in mij.

Leeg voor de naakte lichamen van meisjes,

In het bijzijn van zieke mensen.

De wereld waar je verliefd op bent, zal van je houden,

Hij zal dol zijn op je vlechten en lippen.

En alles wat tussen ons was, zal hier blijven, als een lage daad.

Kus de staarten van kometen (regen), zoals de eerste tekening, in omgekeerde plassen

Daar, in de geschilderde open zee (stil) vraagt ​​een neergestorte walvis om hulp.

Het mysterie van verre planeten, warme rook, vuur en kust.

Er zijn veel van jullie in dit hoofd - schouderlijnen, dunne tenen, alles is maagdelijk.

Tot over duizend jaar!

Tot over duizend jaar!

Tot over duizend jaar!

Tot over duizend jaar!

We verlaten onze huizen en niemand zal terugkeren.

Zwarte sneeuwbrij kleeft aan versleten sneakers.

Je liefde doet me pijn, onthoud!

Maar ze zal niet stoppen me te antwoorden.

En iemand fluistert: "Word wakker"

Iemand streelt zijn wang met zijn handpalmen.

Maar elke keer dat je de deur naar binnen opent -

We waren bang om twee lijken op de bodem te zien.

Ik zie dat je licht aan is en niet uitgaat,

En van hieruit is de zee binnenin mooier.

En hieruit zal ergens iemands knop openen,

En versier je lichaam.

Je wordt stil begrepen in deze stille wereld.

Rode wijn druipt op de vloer.

In het appartement (gedimd licht).

Kom naar haar toe, ze ontdekte dat je haar verraden had.

We zien hoe in alle huizen de ramen naar buiten gingen

We brachten de laatste tram, het laatste vuurwerk,

Een kort, vitaal, puur moment.

Tot over duizend jaar!

Tot over duizend jaar!

Tot over duizend jaar!

Tot over duizend jaar!

Tot over duizend jaar!

Tot over duizend jaar!

Tot over duizend jaar!

Tot over duizend jaar!