Валюха - Александр Дюмин

Я выходил из спаленки твоей.

И не взирая на твоё, Валюха, прошлое

Я слушал музыку отмычек от дверей.

И не взирая на твоё, Валюха, прошлое

Я слушал музыку отмычек от дверей.

Как надоело воровать и шаромыжничать

И свою молодость по тюрьмам раздавать,

И то и дело перепрыгивать этапами

И по пути конвой жестокий проклинать.

И то и дело перепрыгивать этапами

И по пути конвой жестокий проклинать.

Как надоели эти шмоны, блин, до ужаса,

Как надоела эта долбаная масть.

Так поневоле я не выйду с изолятора.

Тебя, Валюха, я буду вспоминать.

Так поневоле я не выйду с изолятора.

Тебя, Валюха, я буду вспоминать.

Давай, наяривай, Седой, за Валюху!

Опачки!

Давай, давай, давай!

Давай, давай!

И вот на волю собираюсь я, товарищи —

Душа исполона, измучена, больна.

И, может, честным человеком жить сумею я,

А, может, ждут меня по новой лагеря.

И, может, честным человеком жить сумею я,

А, может, ждут меня по новой лагеря.

И возвращусь к тебе, Валюха синеглазая,

В тот старенький и памятный наш дом.

И обниму тебя, Валюха, так взволнованно.

Не ссы, родная!

По новой заживём!

И обниму тебя, Валюха, так взволнованно.

Не ссы, родная!

По новой заживём!

Ik verliet je slaapkamer.

En ongeacht je verleden, Valyukha

Ik luisterde naar de muziek van de sloten die uit de deuren kwamen.

En ongeacht je verleden, Valyukha

Ik luisterde naar de muziek van de sloten die uit de deuren kwamen.

Hoe moe van stelen en oplichting

En verdeel je jeugd in gevangenissen,

En zo nu en dan over de podia springen

En onderweg is het konvooi wreed om te vervloeken.

En zo nu en dan over de podia springen

En onderweg is het konvooi wreed om te vervloeken.

Hoe moe van deze shmons, verdomme, vreselijk,

Hoe moe van dit verdomde pak.

Dus onvrijwillig verlaat ik de isolatieafdeling niet.

Jij, Valyukha, ik zal het onthouden.

Dus onvrijwillig verlaat ik de isolatieafdeling niet.

Jij, Valyukha, ik zal het onthouden.

Kom op, speel, grijsharige, voor Valyukha!

Opachki!

Ga Ga Ga!

Kom op kom op!

En nu ga ik naar de vrijheid, kameraden -

De ziel is vol, uitgeput, ziek.

En misschien zal ik in staat zijn om een ​​eerlijk persoon te leven,

Of misschien wachten ze op me in een nieuw kamp.

En misschien zal ik in staat zijn om een ​​eerlijk persoon te leven,

Of misschien wachten ze op me in een nieuw kamp.

En ik zal naar je terugkeren, blauwogige Valyukha,

Naar dat oude en gedenkwaardige huis van ons.

En ik zal je zo opgewonden omhelzen, Valyukha.

Niet ss, schat!

Laten we opnieuw leven!

En ik zal je zo opgewonden omhelzen, Valyukha.

Niet ss, schat!

Laten we opnieuw leven!