Пацаны - Александр Дюмин

В Донбассе я родился и в Горловке я рос,

Вот, помню, оступился — этап меня унёс.

А было нас немного, всего лишь восемь харь,

Вот впереди Артёмовск.

Тюрьма, шпану встречай.

Чифир, пайка и баланда встретили ребят,

Не прошло и полнедели — карцер родный брат.

Не останемся в долгу перед режимом мы,

Эй, бродяги, веселитесь — всадим кипиш мы.

Пацаны, пацаны, вы пацанчики,

И не спится участковому в кичманчике,

Где понты там и менты, а менты всегда хитры

Закрутили, суки, руки вертухайчики.

Нас урки воспитали и мы не подвели,

С понятиям нормально мы все по жизни шли.

Конечно не спортсмены, но духу не унять,

Коль пред тобою стукачок, то нужно, блин, стрелять.

Время пролетело и на свободе мы.

Родные терриконы, свои все пацаны.

Посёлочек Октябрьский, я по тебе скучал,

А где ж моя гитара?

Встречай, родной пивбар.

Шахтёры все в печали — зарплату не дают,

И мужики скучают, но всё же водку жрут.

Бывает, подерутся, кого-то замочат,

Вот так и жизнь проходит, и чалятся опять.

А нам же шевелиться начертано судьбой,

В забой нас не загонишь, забой пока постой.

Рабочие нардишки, картишки в рукавах,

А лох всегда найдётся — полмира в дураках.

Пацаны, пацаны, вы пацанчики,

И не спится участковому в кичманчике,

Где понты там и менты, а менты всегда понты.

Заломали падлы, руки, вертухайчики.

Пацаны, пацаны, вы пацанчики,

И не спится участковому в кичманчике,

Где понты там и менты, а менты всегда менты

Закрутили суки руки, вертухайчики.

Оба-на.

Заломали, суки, руки вертухайчики.

Атас!

Ik ben geboren in Donbass en opgegroeid in Gorlovka,

Hier, herinner ik me, struikelde ik - het podium droeg me mee.

En we waren met weinigen, slechts acht mokken,

Hier is Artyomovsk vooruit.

Gevangenis, ontmoet de punks.

Chifir, solderen en pap ontmoetten de jongens,

Er is nog geen halve week verstreken - de strafcel is mijn eigen broer.

We zullen het regime niet in het krijt staan,

Hé, zwervers, veel plezier - we planten kipish.

Jongens, jongens, jullie jongens,

En de wijkagent in kichmanchik slaapt niet,

Waar opscheppers zijn, zijn agenten, en agenten zijn altijd sluw

Twisted, teven, handen vertuhaychiki.

Urki heeft ons opgevoed en we hebben ons niet in de steek gelaten,

Met normale concepten gingen we allemaal door het leven.

Natuurlijk geen atleten, maar de geest kan niet worden gestild,

Als er een verklikker voor je staat, dan moet je verdomme schieten.

De tijd is voorbij gevlogen en we zijn vrij.

Inheemse afvalbergen, alle jongens.

Oktyabrsky dorp, ik heb je gemist,

Waar is mijn gitaar?

Ontmoet, inheemse pivbar.

De mijnwerkers zijn allemaal verdrietig - ze geven geen loon,

En de mannen vervelen zich, maar toch verslinden ze wodka.

Soms vechten ze, doden ze iemand,

Zo gaat het leven voorbij en zwerven ze weer rond.

En we zijn voorbestemd om te bewegen door het lot,

Je kunt ons niet naar een slachthuis rijden, wachten op de slachting.

Werkende nardis, kaarten in hoezen,

En er zal altijd een sukkel zijn - de halve wereld staat in de kou.

Jongens, jongens, jullie jongens,

En de wijkagent in kichmanchik slaapt niet,

Waar opscheppers zijn, zijn agenten, en agenten zijn altijd opscheppers.

Gewonde klootzakken, handen, vertuhaychiki.

Jongens, jongens, jullie jongens,

En de wijkagent in kichmanchik slaapt niet,

Waar opscheppers zijn, zijn agenten, en agenten zijn altijd agenten

Twisted teven handen, vertuhaychiki.

Beide op.

Gebroken, teven, handen vertuhaychiki.

Atha!