Halb so wild - Wiesel, Prezident

'n angenehmen, erzähl mir mehr von Relevanzkriterien

Und ich verschwinde unter’m Canapé, wie Gregor Samsa

Was, arrogant geworden?

Dir hätt' ich auch früher nicht die Hand gegeben

Und ist gar nicht so, als hätt' ich keinen Drang zu reden

Nur starken Ekel gegen Smalltalk und Standardthemen

Standardleben, Erwachsenwerden, Mittelmaß

Anästhetisch langsam sterben, halbleeres Whiskeyglas

'n bisschen Liebesdrama, 'n kleines bisschen Spaß

Ficki Ficki hier und da, alles im sterilen Rahmen

Filme fahren, ich bleibe liegen auf der Stelle

Die Decke über mir wird zur Sixtinischen Kapelle

2015 und ich komm' mit jedem Arschloch klar

Das ganze Sätze raus bekommt derweil es auf sein Smartphone starrt

Ja endlich — Mein Anspruch an die Menschheit sinkt beständig (und lecker ist’s

gewesen)

Und übers Essen reden ist das neue übers Wetter reden

Oder mit ander’n Rappern über and’re Rapper reden

Das echte Leben halt, wovon die Kindheit wie ein Kinotrailer ist

Der nicht hält, was er verspricht

Außerhalb des Märchenwaldes, abgetrennt vom Fernsehgarten

Da wo Erklärungsbedarf gedeckt ist vom Dahergesagten

Wo sie kerzengerade dasteh’n beim Pärchenabend

Auf Reserve fahren und nicht mehr erwarten

Wo sie in die Ferne planen, ab dem Vierten auf den Ersten warten

Und ab dem 40. auf die ersten Herzinfarkte

Wo verzerrte Wahrnehmung verpflichtend ist

Wo alles, was du sagst, klingt, als ob du in ein Kissen sprichst

Ins Gesicht gedrückt von der Ex, wo es stickig ist

Wo entschieden wird was wichtig ist und was nicht

Wo der Satz: «Mein Sohn, das hier wird alles einmal dir gehören.»

Würde er noch ausgesprochen wie 'ne Drohung wirken würde

Doch es ist alles halb so wild

Und es ist alles halb so wild

Mit Anfang 30 ist alles nur noch halb so wild

Es ist alles halb so wild

Es ist alles halb so wild

Mit Anfang 30 ist alles nur noch halb so wild

Ich hab' ja ma' auf Lehramt studiert

War vom Hörsaal bis zum Lehrerzimmer sehr deprimierend

Doch so ein Backstagebereich ist noch mehr deprimierend

Und geht nur etwas eher klar, wenn man da Näschen ziehen darf

Doch der Kater kommt bestimmt und du findest nicht den Punkt

An dem ein Innehalten lohnt, du liegst falsch, liegst dich wund

Bisschen wie’n Delirium, Erinnerungen klingeln Sturm

Und du drehst dich zigfach um ohne Chance auf Linderung

Und das Kissen klebt wie’n Klettverschluss an deinem Stoppelbart

Schlägst du alle Zeit der Welt tot, wächst sie einfach doppelt nach

Es sind keine Höllenqualen, kein Läuterungsberg, kein Teufelswerk

Gott ist fernab und verhält sich neutral

Guck, das Ding ist: Jede Party ist für'n Arsch, sobald man drin ist

Schütt noch einen runter, denn an was du dich erinnerst

Kannst du nicht so richtig stark verklären

Groß und saftig ist die Frucht, mickrig bloß der wahre Kern

Und so 'n bisschen Selbstbetrug ist schon okay

Und du lebst so gut es geht zwischen «noch nicht» und «schon zu spät»

Zwischen «scheiße, scheint schon alles zu sein»

Und «ich bin schon viel zu lange viel zu alt für den Scheiß»

Ist bald vorbei — Sorry, ist übertrieben rübergekommen

Ich war niemals in Echt verrückt, habt ihr das wörtlich genommen?

Ich war nie wirklich Außenseiter, was ich meinte, war der vage Eindruck eines

Grabens

Zwischen mir und all den ander’n Blagen

Bloße Kleinigkeiten, doch mir stoßen Kleinigkeiten auf

Ich komm' in etwa seit ich sechs bin aus dem Staunen nicht mehr raus

Und dem Kopfschütteln — Beide Augenbrauen hochgezogen

Fäuste in den Taschen, Blick zum Boden und ins Bodenlose

Doch es ist alles halb so wild

Es ist alles halb so wild

Mit Anfang 30 ist alles nur noch halb so wild

Und es ist alles halb so wild

Es ist alles halb so wild

Mit Anfang 30 ist alles nur noch halb so wild

Es ist alles halb so wild

Es ist alles halb so wild

Es ist alles halb so wild

Es ist alles halb so wild

Es ist alles halb so wild

Es ist alles halb so wild

Es ist alles halb so wild

Mit Anfang 30 ist alles nur noch halb so wild

'n prettig, vertel me meer over relevantiecriteria

En ik verdwijn onder de canapé, zoals Gregor Samsa

Wat, arrogant geworden?

Ik zou je ook niet eerder de hand hebben geschud

En het is niet alsof ik geen zin heb om te praten

Alleen een sterke afkeer van koetjes en kalfjes en standaardonderwerpen

Standaard leven, opgroeien, middelmatigheid

Langzaam stervend verdovend, halfleeg whiskyglas

Een beetje liefdesdrama, een beetje plezier

Ficki Ficki hier en daar, allemaal in een steriele setting

Filmpjes rijden, ik blijf waar ik ben

Het plafond boven mij wordt de Sixtijnse Kapel

2015 en ik kunnen goed opschieten met elke klootzak

De hele zin komt eruit terwijl hij naar zijn smartphone staart

Ja, eindelijk - mijn claim op de mensheid neemt voortdurend af (en het is heerlijk

geweest)

En praten over eten is het nieuwe aan praten over het weer

Of praat met andere rappers over andere rappers

Gewoon het echte leven, waarvan de kindertijd als een filmtrailer is

Die zich niet houdt aan wat hij belooft

Buiten het sprookjesbos, gescheiden van de televisietuin

Daar waar de behoefte aan uitleg wordt gedekt door wat er wordt gezegd

Waar ze rechtop staan ​​op een koppelavond

Rijd in reserve en verwacht niet meer

Waar ze in de verte plannen, wachtend op de eerste van de vierde

En van de 40e tot de eerste hartaanvallen

Waar vervormde perceptie verplicht is

Waar alles wat je zegt klinkt alsof je in een kussen praat

In het gezicht geduwd door de ex waar het benauwd is

Waar wordt bepaald wat belangrijk is en wat niet

Waar de zin: "Mijn zoon, op een dag zal dit allemaal van jou zijn."

Als het als een bedreiging zou worden uitgesproken, zou het werken

Maar zo wild is het allemaal niet

En het is allemaal half zo wild

Als je begin dertig bent, is alles maar half zo wild

Het is allemaal half zo wild

Het is allemaal half zo wild

Als je begin dertig bent, is alles maar half zo wild

Ik studeerde om leraar te worden

Was erg deprimerend van de collegezaal naar de lerarenkamer

Maar zo'n backstage-gebied is nog deprimerender

En het is alleen een beetje duidelijker als je daar je neus op mag trekken

Maar de kater zal zeker komen en je kunt het punt niet vinden

Als het de moeite waard is om te pauzeren, heb je het mis, heb je pijn

Een beetje zoals een delirium, herinneringen rinkelen een storm

En je draait je talloze keren om zonder kans op verlichting

En het kussen plakt als klittenband aan je stoppelbaard

Als je alle tijd van de wereld doodt, groeit het gewoon twee keer terug

Er zijn geen kwellingen van de hel, geen berg van zuivering, geen werk van de duivel

God is afstandelijk en neutraal

Kijk, het punt is: elk feest is klote als je er eenmaal in zit

Giet nog een druppel voor wat je je herinnert

Kun je het niet echt transformeren

De vrucht is groot en sappig, alleen de echte kern is nietig

En een beetje zelfbedrog is oké

En je leeft zo goed mogelijk tussen "nog niet" en "al te laat"

Tussen "shit, alles lijkt te zijn"

En "Ik ben veel te lang veel te oud geweest voor die shit"

Zal snel voorbij zijn — Sorry, kwam overdreven over

Ik was nooit echt gek, heb je dat letterlijk genomen?

Ik was nooit echt een buitenstaander, wat ik bedoelde was de vage indruk van een

gleuf

Tussen mij en alle andere snotapen

Kleine dingen, maar kleine dingen vallen me op

Ik ben verbaasd sinds ik een jaar of zes was

En het hoofd schudden — beide wenkbrauwen opgetrokken

Vuisten in zakken, kijk naar de grond en de afgrond

Maar zo wild is het allemaal niet

Het is allemaal half zo wild

Als je begin dertig bent, is alles maar half zo wild

En het is allemaal half zo wild

Het is allemaal half zo wild

Als je begin dertig bent, is alles maar half zo wild

Het is allemaal half zo wild

Het is allemaal half zo wild

Het is allemaal half zo wild

Het is allemaal half zo wild

Het is allemaal half zo wild

Het is allemaal half zo wild

Het is allemaal half zo wild

Als je begin dertig bent, is alles maar half zo wild