Gänsehaut - Wiesel, Prezident

Jetzt geht’s ans zweifelhafte Eingemachte

Die meisten Rapper sind Speichellecker

Die leidenschaftlich Scheiße plappern

Eingeweicht von ihrem eigenem Sabber

Komm, sag Hi zu Papa, dem heiligen Vater

Dem Poeten in Lumpen, dem schweinischen Pfarrer

Du versengst dir die Hände beim bloßen Versuch

Das erhitzte, vergiftete Mic zu umklammern

Und ich sitz' in versifften und eisigen Kammern

Spitze den Stift und mir knistert die Stirn

Und es ist wie es ist und ich spritz' unerhöhte

Verses in dein fickriges Hirn

Na, hab' ich dich schon so 'n bisschen geburnt?

Wer macht die ehrlichsten Platten?

Wer wirft den schwärzesten Schatten?

Sag ehrlich, wer wirkt wie Absinth auf euch Gör'n?

Prezident — macht schon Sinn mich zu fürchten

Es stimmt, dieser Winter wird finster und stürmisch

Sich endlos in die Länge zieh’nd und zermürbend

Verriegelt die Türen, denkt an was Schönes

Auch wenn Denken verpönt ist

Ich überschwemm' dein' Gehörgang, spreng' deine Birne

Renn' rein und stürme, schrei' mir ein Echo

Lass' den Zweifel gut wegkomm', gedenke dem Irrtum

Yo, ich hab' besoffene Hunde mit offenen Wunden als Sympathisanten

Und sieh nur da hinten, hinter der Hand sind

Himmel und Hölle um mich am Verhandeln, ja danke

Und du, samma, watt kannste?

Ihr redet viel, aber bringt nix zustande

Und ich grins', wie die Katze bei Alice

Haltet gefälligst 'n bisschen Distanz, ey…

«Es wird kalt hier, kalt hier, Sonny Boys erfrieren»

Eiskristalle reflektieren von deiner glänzend feuchten Stirn

Ihr verrennt euch hier, wo Schneelawinen Herdentiere reißen

Und Bärentöter Bärendienste leisten, scheiße…

«Es wird kalt hier, kalt hier, Sonny Boys erfrieren»

Eiskristalle reflektieren von deiner glänzend feuchten Stirn

Du verläufst dich hier, die Zeh’n sind taub und schwarz ist das Fleisch

«Das Vorbild für Idole legt die Arktis aufs Eis»

Wuppertal, ein graues Städtchen

Komm vorbei, um vor rauen Mengen aufzutreten

Und sieh die Crowd sich erst kaum bewegen

Und sich dann haushoch aufbäum', um dich auszutreten

Oder watt genau glaubst du zu kriegen?

Applaus für dich Clown?

Ja wohl kaum und von wegen

Ich hau' mir die Nägel, vom faustischen Streben

Der Sinne beraubt, in den staubigen Schädel

Und der Wille mag Berge versetzen

In der Kunst ist der Wille 'n Scheiß wert

Wir sind wirklich nicht weit, für mich

Ist die Höhe der Zeit nur die Spitze des Eisbergs

Gott, hab Erbarmen, man empfängt mich

Mit offenen Armen und schmeißt mir ein Mic her

Wie der verlorene Sohn, wenn er heimkehrt

Mit Scheinwerferlicht, das mich rot-weiß einfärbt

Prezident weiß mehr, schreibt quer zum Standard

Schreitet mit Schlagseite auf die Bühne

Und bestellt schöne Grüße vom nächstbesten Level

An die Meute zu seinen Füßen

Ist er nicht liebenswürdig, übermütig

Definitiv gestört und therapiebedürftig

Und dabei viel zu störrisch für den grossen Erfolg

Doch dat juckt ihn nicht wirklich, er spuckt seine Verses

Mit Stolz, dieses Album ist Gold wert

Verlangt Resonanz, aber braucht keine Käufer

Ein Bollwerk, die Memoiren eines Scheusals

Ich räucher' MCs aus mit brennenden Sträuchern

Ey, watt wollter?

Ich weiß selbst zu gut, dass ich nicht immer Recht hab

Aber immer wenn Ich Recht hab'

Sitz' ich mit Gänsehaut vorm Rechner, echt wahr

«Es wird kalt hier, kalt hier, Sonny Boys erfrieren»

Eiskristalle reflektieren von deiner glänzend feuchten Stirn

Ihr verrennt euch hier, wo Schneelawinen Herdentiere reißen

Und Bärentöter Bärendienste leisten, scheiße…

«Es wird kalt hier, kalt hier, Sonny Boys erfrieren»

Eiskristalle reflektieren von deiner glänzend feuchten Stirn

Du verläufst dich hier, die Zeh’n sind taub und schwarz ist das Fleisch

«Das Vorbild für Idole legt die Arktis aufs Eis»

Nu voor de dubieuze dingen

De meeste rappers zijn paddenstoelen

Die hartstochtelijk poep babbelen

Doorweekt in haar eigen kwijl

Kom gedag zeggen tegen papa, de heilige vader

De dichter in lompen, de smerige dominee

Je schroeit je handen terwijl je het probeert

De verhitte, vergiftigde microfoon vasthoudend

En ik zit in smerige en ijzige kamers

Slijp de pen en mijn voorhoofd knettert

En het is zoals het is en ik spuit onverheven

Vers in je verdomde brein

Nou, heb ik je al een beetje verbrand?

Wie maakt de eerlijkste platen?

Wie werpt de zwartste schaduw?

Zeg eens eerlijk, wie gedraagt ​​zich als absint bij jullie snotapen?

President - het is logisch om bang voor me te zijn

Het is waar, deze winter zal donker en stormachtig zijn

Eindeloos langer en afmattend

Doe de deuren op slot, bedenk iets leuks

Ook als denken wordt afgekeurd

Ik zal je gehoorgang laten overstromen, je peer laten barsten

Ren naar binnen en storm, schreeuw me een echo

Laat de twijfel weggaan, denk aan de fout

Yo, ik heb dronken honden met open wonden voor sympathisanten

En kijk maar eens achter de hand zijn

Hemel en hel over mij die onderhandelt, ja, dank je

En jij, samma, wat kun jij doen?

Je praat veel, maar krijgt niets gedaan

En ik grijns als de kat van Alice

Houd alsjeblieft een beetje afstand, ey...

"Het wordt koud hier, koud hier, Sonny Boys vriezen dood"

IJskristallen weerkaatsen op je glanzende natte voorhoofd

Je verdwaalt hier, waar sneeuwlawines kuddedieren verscheuren

En berendoders doen berendiensten, shit...

"Het wordt koud hier, koud hier, Sonny Boys vriezen dood"

IJskristallen weerkaatsen op je glanzende natte voorhoofd

Je verdwaalt hier, je tenen zijn gevoelloos en je vlees is zwart

«Het rolmodel voor idolen zet de Noordpool op ijs»

Wuppertal, een grijze stad

Kom langs om op te treden voor een luidruchtig publiek

En zie de menigte in het begin nauwelijks bewegen

En dan zo hoog als een huis oprijzen om je eruit te schoppen

Of wat denk je precies te kunnen krijgen?

applaus voor jou clown?

Ja, nauwelijks en daarom

Ik heb mijn nagels geknipt van het faustiaanse streven

Beroofd van zintuigen, in de stoffige schedel

En de wil kan bergen verzetten

In de kunst betekent de wil niets

We zijn echt niet ver voor mij

De hoeveelheid tijd is slechts het topje van de ijsberg

God, heb medelijden, ze verwelkomen me

Met open armen en gooi me een microfoon

Zoals de verloren zoon als hij thuiskomt

Met koplampen die me rood en wit kleuren

Prezident weet meer, schrijft in strijd met de norm

Komt met een lijst het podium op

En stuur groeten van het volgende beste niveau

Naar de roedel aan zijn voeten

Is hij niet lief, levenslustig

Absoluut gestoord en heeft therapie nodig

En veel te koppig voor groot succes

Maar het kan hem niet schelen, hij spuugt zijn verzen uit

Met trots is dit album zijn gewicht in goud waard

Vraagt ​​om feedback, maar heeft geen kopers nodig

Een bolwerk, de memoires van een beest

Ik rook MC's uit met brandende struiken

Hé, wat wil je?

Ik weet maar al te goed dat ik niet altijd gelijk heb

Maar wanneer ik gelijk heb

Ik zit met kippenvel achter de computer, echt waar

"Het wordt koud hier, koud hier, Sonny Boys vriezen dood"

IJskristallen weerkaatsen op je glanzende natte voorhoofd

Je verdwaalt hier, waar sneeuwlawines kuddedieren verscheuren

En berendoders doen berendiensten, shit...

"Het wordt koud hier, koud hier, Sonny Boys vriezen dood"

IJskristallen weerkaatsen op je glanzende natte voorhoofd

Je verdwaalt hier, je tenen zijn gevoelloos en je vlees is zwart

«Het rolmodel voor idolen zet de Noordpool op ijs»