Totí - Silvio Rodríguez

En el cuello de un totí

carboncito de coral,

una tarde me subí

cuando aquel echó a volar,

cuando aquel echó a volar.

Un gajito de galán

y del romerillo flor

tuve tiempo de llevar,

para sentirme mejor.

Y me fui en un copo de oscuridad

como un jinete del ventarrón,

con perfume de la nocturnidad

sobre mi azabache de tornasol.

Bello totí fulígeno,

lienzo del universo,

recreo, póstigo,

fantasma inverso,

saeta de un diablo divino.

In de nek van een totí

koraal houtskool,

op een middag ging ik naar boven

toen die begon te vliegen,

toen die vluchtte.

Een stukje galant

en rozemarijnbloem

Ik had tijd om te dragen

beter voelen.

En ik vertrok in een vlok van duisternis

als een stormrijder,

met parfum van de nacht

op mijn lakmoesjet.

Mooie fuligen totí,

doek van het universum,

recreatie, poort,

omgekeerde geest,

pijl van een goddelijke duivel.