Mariposas - Silvio Rodríguez

Hoy viene a ser como la cuarta vez que espero

desde que sé que no vendrás más nunca.

He vuelto a ser aquel cantar del aguacero

que hizo casi legal su abrazo en tu cintura.

Y tú apareces en mi ventana,

suave y pequeña, con alas blancas.

Yo ni respiro para que duermas

y no te vayas.

Que maneras más curiosas

de recordar tiene uno,

que maneras más curiosas:

hoy recuerdo mariposas

que ayer sólo fueron humo,

mariposas, mariposas

que emergieron de lo oscuro

bailarinas, silenciosas.

Tu tiempo es ahora una mariposa,

navecita blanca, delgada, nerviosa.

Siglos atrás inundaron un segundo

debajo del cielo, encima del mundo

Tu tiempo es ahora una mariposa,

navecita blanca, delgada, nerviosa.

Siglos atrás inundaron un segundo

debajo del cielo, encima del mundo

Así eras tú en aquellas tardes divertidas,

así eras tú de furibunda compañera.

Eras como esos días en que eres la vida

y todo lo que tocas se hace primavera.

Ay, mariposa, tú eres el alma

de los guerreros que aman y cantan,

y eres el nuevo ser que se asoma por mi garganta

Que maneras más curiosas

de recordar tiene uno,

que maneras más curiosas:

hoy recuerdo mariposas

que ayer sólo fueron humo,

mariposas, mariposas

que emergieron de lo oscuro

bailarinas, silenciosas,

Tu tiempo es ahora una mariposa,

navecita blanca, delgada, nerviosa,

Siglos atrás inundaron un segundo

debajo del cielo, encima del mundo.

Tu tiempo es ahora una mariposa,

navecita blanca, delgada, nerviosa,

Siglos atrás inundaron un segundo

debajo del cielo, encima del mundo.

Tu tiempo es ahora una mariposa,

navecita blanca, delgada, nerviosa,

Siglos atrás inundaron un segundo

debajo del cielo, encima del mundo.

Vandaag wordt het de vierde keer dat ik wacht

omdat ik weet dat je nooit meer terug zult komen.

Ik ben dat lied van de stortbui geworden

dat maakte zijn knuffel om je middel bijna legaal.

En jij verschijnt aan mijn raam,

zacht en klein, met witte vleugels.

Ik adem niet eens om je te laten slapen

en ga niet.

wat een vreemde manieren

om te onthouden heeft er een,

wat vreemde manieren:

vandaag herinner ik me vlinders

dat gisteren alleen maar rook was,

vlinders, vlinders

die uit het donker kwam

stille dansers

Je tijd is nu een vlinder,

kleine witte boot, dun, nerveus.

Eeuwen geleden overstroomden ze een seconde

onder de hemel, boven de wereld

Je tijd is nu een vlinder,

kleine witte boot, dun, nerveus.

Eeuwen geleden overstroomden ze een seconde

onder de hemel, boven de wereld

Zo was je op die leuke middagen,

zo was je als woedende metgezel.

Je was net als die dagen dat je leven bent

en alles wat je aanraakt wordt lente.

Oh, vlinder, jij bent de ziel

van de krijgers die liefhebben en zingen,

en jij bent het nieuwe wezen dat uit mijn keel gluurt

wat een vreemde manieren

om te onthouden heeft er een,

wat vreemde manieren:

vandaag herinner ik me vlinders

dat gisteren alleen maar rook was,

vlinders, vlinders

die uit het donker kwam

dansers, stil,

Je tijd is nu een vlinder,

kleine witte boot, dun, nerveus,

Eeuwen geleden overstroomden ze een seconde

onder de hemel, boven de wereld.

Je tijd is nu een vlinder,

kleine witte boot, dun, nerveus,

Eeuwen geleden overstroomden ze een seconde

onder de hemel, boven de wereld.

Je tijd is nu een vlinder,

kleine witte boot, dun, nerveus,

Eeuwen geleden overstroomden ze een seconde

onder de hemel, boven de wereld.