Серенада - Сергей Пенкин

Песнь моя летит с мольбою

Тихо в час ночной.

В рощу легкою стопою

Ты приди, друг мой.

При луне шумят уныло

Листья в поздний час,

И никто, о друг мой милый,

Не услышит нас.

Слышишь, в роще зазвучали

Песни соловья,

Звуки их полны печали,

Молят за меня.

В них понятно все томленье,

Вся тоска любви,

И наводят умиленье

На душу они.

Дай же доступ их призванью

Ты душе своей

И на тайное свиданье

Ты приди скорей!

Mijn lied vliegt met gebed

Stil 's nachts.

Met een lichte voet het bos in

Kom, mijn vriend.

Onder de maan maken ze een dof geluid

Vertrekt op een laat uur

En niemand, oh mijn beste vriend,

Zal ons niet horen.

Hoor, ze klonken in het bos

nachtegaal liedjes,

Hun geluiden zijn vol droefheid,

Ze bidden voor mij.

Alle loomheid is duidelijk in hen,

Al het verdriet van de liefde

En breng tederheid

Ze zijn voor de ziel.

Toegang geven tot hun roeping

Jij bent je ziel

En op een geheime afspraak

Je komt snel!