The Empty Room - Ray Davies

In a room called desolation

That resembles a Tomb

It’s here we find our hero

The subject of this tune

He gets up from the table

He walks across the room

He looks out of the window

At the clouds of gloom

He turns and sees a mirror

Reflecting someone he once knew

He feels his nose and mouth

And whispers who are you?

No memories to haunt him

No ghost to exorcise

No pictures on the table

To bring sentimental tears to his eyes

The past belongs to those possessions

Obligations and the ties

Forced on him so long ago

Now he’s waving them goodbye

And he doesn’t feel pathetic

He’s not such a loser after all

That empty room can’t torture him

'Cos he’s dispossessed it all

Everybody needs an empty room

Nostalgic memories, they’ll drive you to doom

Lose all of those attachments start again, and very soon

You’ll find yourself just thinking of the life in front of you

Be happy and contented in that empty room

Everybody needs an empty room

Those nostalgic memories, they’ll drive you to doom

Lose all of those attachments start again, and very soon

You’ll find yourself just thinking of the life in front of you

Be happy and contented in that empty room

In een kamer genaamd Desolation

Dat lijkt op een tombe

Hier vinden we onze held

Het onderwerp van dit deuntje

Hij staat op van tafel

Hij loopt door de kamer

Hij kijkt uit het raam

Bij de wolken van somberheid

Hij draait zich om en ziet een spiegel

Weerspiegeling van iemand die hij ooit kende

Hij voelt zijn neus en mond

En fluistert wie ben jij?

Geen herinneringen om hem te achtervolgen

Geen geest om uit te drijven

Geen foto's op tafel

Om sentimentele tranen in zijn ogen te brengen

Het verleden behoort tot die bezittingen

Verplichtingen en de banden

Zo lang geleden aan hem opgedrongen

Nu zwaait hij ze vaarwel

En hij voelt zich niet zielig

Hij is toch niet zo'n loser

Die lege kamer kan hem niet martelen

Omdat hij alles heeft onteigend

Iedereen heeft een lege kamer nodig

Nostalgische herinneringen, ze drijven je naar de ondergang

Al die bijlagen kwijtraken, opnieuw beginnen, en heel snel

Je zult merken dat je alleen maar aan het leven voor je denkt

Wees blij en tevreden in die lege kamer

Iedereen heeft een lege kamer nodig

Die nostalgische herinneringen, ze drijven je naar de ondergang

Al die bijlagen kwijtraken, opnieuw beginnen, en heel snel

Je zult merken dat je alleen maar aan het leven voor je denkt

Wees blij en tevreden in die lege kamer