Bicker and Rue - Ralph McTell

Old lovers held by a chain

Its links to the past hardly bearing the strain

Of the weakness to break it and start out again

They’re held by a chain

Old lovers, they bicker and rue

Bottled up secrets shared between two

Twisting the knife and turning the screw

Old lovers, they bicker and rue

Old lovers, they know where it hurts

Stirring the mud, dishing the dirt

Kicking the bruise and tugging the shirt

Old lovers, they know where it hurts

Old lovers pretend they don’t care

If she straightens his eyebrow he moves from the chair

But whilst she is sleeping he touches her hair

Oh, they pretend they don’t care

Old lovers, they’re living a sham

Take it or leave it, they don’t give a damn

Wake with a start at a car door’s slam

They do give a damn, give a damn

Old lovers have storm before calm

Mix comfort and fear like the twenty-third psalm

Walking the valley of death arm in arm

Old lovers have storm before calm

Old lovers, they won’t venture far

Freedom’s a draught from a door left ajar

Wrapped in her breathing he stares at the stars

Old lovers won’t go very far

Old lovers rejoice and they grieve

The warp and the weft both parts of the weave

The rough tweed jacket with a silk lined sleeve

Old lovers rejoice and they grieve

Old lovers, they bare it and grin

And the tide’s going out and they sigh and breathe in

The three-legged race that no one can win

They bare it and grin

Old lovers, they fuss and they fight

They scratch and they spit, warring into the night

Then they reach for each other, turn out the light

Old lovers, they fuss and they fight

Then they turn out the light

Oude geliefden vastgehouden door een ketting

De links naar het verleden dragen nauwelijks de druk

Van de zwakte om het te breken en opnieuw te beginnen

Ze worden vastgehouden door een ketting

Oude geliefden, ze kibbelen en rue

Opgekropte geheimen gedeeld tussen twee

Het mes draaien en de schroef draaien

Oude geliefden, ze kibbelen en rue

Oude geliefden, ze weten waar het pijn doet

Door de modder roeren, het vuil weggooien

De blauwe plek schoppen en aan het shirt trekken

Oude geliefden, ze weten waar het pijn doet

Oude geliefden doen alsof het ze niets kan schelen

Als ze zijn wenkbrauw optrekt, komt hij uit de stoel

Maar terwijl ze slaapt, raakt hij haar haar aan

Oh, ze doen alsof het ze niets kan schelen

Oude geliefden, ze leven een schijnvertoning

Neem het of laat het, het kan ze geen donder schelen

Word wakker met een start bij het dichtslaan van een autodeur

Het kan ze verdomd schelen, het kan ze schelen

Oude geliefden hebben storm voor rust

Meng troost en angst zoals de drieëntwintigste psalm

Arm in arm door de vallei van de dood lopen

Oude geliefden hebben storm voor rust

Oude geliefden, ze zullen niet ver wagen

Vrijheid is een tocht van een deur die op een kier staat

Gehuld in haar ademhaling staart hij naar de sterren

Oude geliefden zullen niet ver gaan

Oude geliefden verheugen zich en ze treuren

De schering en de inslag beide delen van het weefsel

Het ruige tweed jack met een met zijde gevoerde mouw

Oude geliefden verheugen zich en ze treuren

Oude geliefden, ze ontbloten en grijnzen

En het tij gaat uit en ze zuchten en ademen in

De driebenige race die niemand kan winnen

Ze laten het zien en grijnzen

Oude geliefden, ze maken ruzie en ze vechten

Ze krabben en spugen, strijdend de nacht in

Dan reiken ze naar elkaar, doe het licht uit

Oude geliefden, ze maken ruzie en ze vechten

Dan doen ze het licht uit