Weltfremd - Prezident

«Es ist ein überaus literarischer Rausch.»

«Literarischer?»

«Es ist ein Kafka-Rausch.

Du glaubst ein Käfer zu sein.»

Weltfremd zu sein scheint mir nach wir vor ein Kompliment zu sein

Candlelightdinner, wo immer wir uns eine Grenze teil’n

Ich häng' mich rein in jede 16 Zeil’n, ich such' das Engelsgleiche

Brenn' mich ein wie Säuretags in Fensterscheiben

Ich schreib' wie Dante von Verdammnis, doch so schön

Dass die Verdammten, wenn sie’s hör'n, anfang' sich an sie zu gewöh'n

Manchen steht der Wahnsinn auf die Stirn geschrieben

And’re dringen in sich und finden dort, was sie immer schon zu fürchten schienen

Ich Hungerkünstler — ich Unerwünschter, dem Hundezwinger entsprungener Spinner,

Prezident, der Mann, der Mythos

Kaum zu unterscheiden von den Flecken auf der Couch

Die Körpersprache, wirklich wahr, Sätze brechen aus der Haut

Und Staub setzt noch einen drauf, zirkuliert wie Rauch im Raum

Und sieht 'n bisschen aus wie Brüste auf dem Laminat

Das Licht gedimmt, Whiskey zimmertemperiert auf Eis serviert

Unverstanden landen Briefe von der Bank im Altpapier

'n kaltes Bier mit Schuss, Aldi — Iso-Light steht bereit

Asiradler, Wärme macht sich angenehm im Schädel breit

Bubbleboy in Quarantäne, käseweiß, mehlig-bleich

Klingel ausgeklinkt, ich beweg' mich keinen Meter weit

Es ging mir nie um Geld oder Erfolg

Glaub' ma', außer Ruhe hab' ich nie etwas gewollt

Weltfremd — ich bin voll konzentriert auf mich

Allein daheim verlierste nie die Übersicht

Scheiß' auf eure Norm, ich bin voll konzentriert auf mich (Prezident)

Rippt das Mic und schick euch Greetings über'n Ether raus

Ich bin ich und bleib' das auch, d’rum hör' gut zu und schreib' das auf

(Prezident)

Rippt das Mic und schickt euch Greetings über'n Ether raus

Weltfremd zu sein scheint mir nach wie vor ein Kompliment zu sein

Stelldichein, wo uns’re beiden Welten eine Grenze teil’n

Und sie wollen dir erzähl'n, du solltest wähl'n

So als hätten sie selber 'ne Idee wozu und wen

So als würden die Visagen, die um immergleiche Nichtigkeiten

Und Begriffe streiten, wirklich unsere Geschicke leiten

Wähl', wene willst, du kannst nicht wähl'n, was sie machen

Die wirklich Mächtigen setzen sich nicht in Fernsehdebatten

Ich denk' an Ablasshandel, Aberglauben, Mythen und Märchen

Die Mechanismen der Macht und wie sie wirken und werten

Ich fühl' mich abgeschottet, distanziert als hätt' das Alles nichts mit mir zu

tun

Vielleicht ist es ja tatsächlich so, ich komm' mir selbst

Entfremdet vor, verrenn' mich so, als wär'n meine Gedanken

Unverbindlich für mein Tun, arbiträr zu meinem Handeln

Mein Denken nicht gedeckt von mein' Empfindungen

Mein Denken zu weit draußen, um meine Handlungen bestimm' zu könn'

Schon wieder Winter im Inneren, zu viel Input, die Rinden und

Windungen meines Gehirnes, krümmen sich vor Entzündungen

Zimmerservice mach hinne, zehn Kümmerling hinter die Binde

Bring' die Engel zum singen mit ihren lieblichen Kinderstimmen

"Het is een buitengewoon literaire roes."

«Meer literair?»

"Het is een Kafka-intoxicatie.

Je denkt dat je een kever bent."

Wereldvreemd zijn lijkt me een compliment

Diner bij kaarslicht, waar we ook een grens delen

Ik hang mezelf op in elke 16 regels, ik ben op zoek naar het engelachtige

Brand me in als acid-tags in ruiten

Ik schrijf als Dante over verdoemenis, maar dan zo mooi

Dat de verdoemden, als ze het horen, eraan beginnen te wennen

Sommigen hebben waanzin op hun voorhoofd geschreven

Anderen dringen tot zichzelf door en vinden daar wat ze altijd leken te vrezen

Ik honger artiest - ik ongewenst, de zwengel ontsnapt uit de hondenkennel,

President, de man, de mythe

Nauwelijks te onderscheiden van de vlekken op de bank

De lichaamstaal, echt waar, zinnen breken uit de huid

En stof maakt het helemaal af, dat als rook door de kamer circuleert

En lijkt een beetje op borsten op het laminaat

De lichten werden gedimd, whisky geserveerd op kamertemperatuur op ijs

Onbegrepen brieven van de bank belanden bij het oud papier

Een koud biertje met een shot, Aldi — Iso-Light is er klaar voor

Asiradler, warmte verspreidt zich comfortabel in de schedel

Bubbleboy in quarantaine, kaaswit, meligbleek

Ringer losgelaten, ik beweeg geen meter

Het ging voor mij nooit om geld of succes

Geloof me, ik heb nooit iets anders gewild dan rust

Wereldvreemd — ik ben volledig op mezelf gericht

Alleen thuis verlies je nooit het overzicht

Fuck je norm, ik ben volledig op mezelf gericht (Prezident)

Rip de microfoon en stuur groeten via de ether

Ik ben ik en zal dat ook blijven, dus luister goed en schrijf het op

(President)

Rip de microfoon en stuur groeten via de ether

Wereldvreemd zijn lijkt me nog steeds een compliment

Tryst waar onze twee werelden een grens delen

En ze willen je vertellen dat je moet stemmen

Alsof ze zelf een idee hadden van wat en wie

Alsof de gezichten altijd hetzelfde niets waren

En ruziën over voorwaarden, echt ons fortuin sturen

Kies wie je wilt, je kunt niet kiezen wat ze doen

De werkelijk machtigen houden zich niet bezig met televisiedebatten

Ik denk erover aflaten, bijgeloof, mythen en sprookjes te verkopen

De mechanismen van macht en hoe ze werken en evalueren

Ik voel me geïsoleerd, afstandelijk alsof dit allemaal niets met mij te maken heeft

Te doen

Misschien is het wel zo, ik kom zelf

Vervreemd, ren weg zoals mijn gedachten zijn

Niet bindend voor mijn acties, willekeurig voor mijn acties

Mijn denken wordt niet bedekt door mijn gevoelens

Mijn denken gaat te ver om mijn acties te bepalen

Weer winter binnen, te veel inbreng, het geblaf en

Windingen van mijn hersenen, kronkelend van ontsteking

Roomservice is waardeloos, tien man achter de boeien

Laat de engelen zingen met hun lieve kinderstemmen