Трилогия - Пикник

Выпал снег за карниз,

Рвется вверх, смотрит вниз,

Оторвал два крыла,

И упал, как стрела.

Но летать не дано,

Ищет даль, видит дно.

Но летать не дано,

Ищет даль, видит дно.

Прячут глаза от смелости,

Думают петь от холода,

Ищут совета в ереси,

Шею за каждым воротом.

Это я сам, это мы все,

Только в тисках было тесней,

Будто опять обречены

Жизнь примерять, крылья пчелы.

И жизнь примерять, и жизнь примерять,

И крылья пчелы, и крылья пчелы.

И жизнь примерять, и жизнь примерять,

И крылья пчелы, и крылья пчелы.

Sneeuw viel achter de kroonlijst,

Haasten, naar beneden kijken

Twee vleugels afgescheurd

En viel als een pijl.

Maar het is niet gegeven om te vliegen,

Op zoek naar de afstand, ziet de bodem.

Maar het is niet gegeven om te vliegen,

Op zoek naar de afstand, ziet de bodem.

Verberg hun ogen voor moed

Ze denken te zingen van de kou,

Advies vragen in ketterij

Nek achter elke kraag.

Ik ben het, wij zijn het allemaal

Alleen in de bankschroef was het strakker

Zoals weer gedoemd

Probeer het leven, bijenvleugels.

En probeer het leven, en probeer het leven,

En de vleugels van een bij, en de vleugels van een bij.

En probeer het leven, en probeer het leven,

En de vleugels van een bij, en de vleugels van een bij.