Waiting - Nils Bech

I am the last one

Everyone knows how I tried

Love, let me meet you

When everyone has to

Have someone to love

I never met one

What’s so strange about me

What’s so strange about me

Can’t I be loved, loved, ooh, ooh

Loved, loved, ooh, ooh

I’m the reflection

Of these rejections in me

I take them and fold them

I’m so used to storing them

Until I meet

Someone I think can be loved

Then I unfold them

Just to reassure them

That I can be loved, loved, ooh, ooh

Loved, loved, ooh, ooh

Ik ben de laatste

Iedereen weet hoe ik het probeerde

Liefs, laat me je ontmoeten

Wanneer iedereen moet

Iemand hebben om van te houden

Ik heb er nog nooit een ontmoet

Wat is er zo vreemd aan mij?

Wat is er zo vreemd aan mij?

Kan ik niet bemind, bemind, ooh, ooh

Geliefd, geliefd, ooh, ooh

Ik ben de reflectie

Van deze afwijzingen in mij

Ik pak ze en vouw ze op

Ik ben zo gewend om ze op te slaan

Tot ik elkaar ontmoet

Iemand waarvan ik denk dat er van gehouden kan worden

Dan ontvouw ik ze

Gewoon om ze gerust te stellen

Dat ik bemind kan worden, bemind kan worden, ooh, ooh

Geliefd, geliefd, ooh, ooh