Nulla - Max Gazzè

Nulla assedia la mente, penetra, invade, conquista

Come il pensiero costante di averti vista

Nulla precipita gli occhi più di abissi o spaccature, se visti da certe alture

di nuvole e pennacchi

Il resistere tenacemente di ogni essere vivente…

Nulla crepita e schiocca tra parole in assemblea, come fa un’idea che di quelle

non trabocca ma persevera paziente, finché giunto sia l’istante

Nulla assedia la mente, penetra, invade, conquista

Come il pensiero costante di averti vista, di averti vista

Nulla interrompe e spariglia le cose ed il loro andamento, come la grandine e

il vento, quando ogni chicco è una biglia, e di quell’Alto soltanto furente

l’urlo impazzito si sente

Nulla assedia la mente, penetra, invade, conquista

Come il pensiero costante di averti vista

Niets belegert de geest, dringt binnen, valt binnen, overwint

Zoals de constante gedachte jou te zien

Niets duikt meer in de ogen dan afgronden of scheuren, gezien vanaf bepaalde hoogten

van wolken en pluimen

De hardnekkige weerstand van elk levend wezen ...

Niets knettert en knapt tussen woorden in de vergadering, zoals een idee dat doet

het loopt niet over maar volhardt geduldig, tot het moment daar is

Niets belegert de geest, dringt binnen, valt binnen, overwint

Zoals de constante gedachte jou gezien te hebben, jou gezien te hebben

Niets onderbreekt en verstoort de dingen en hun loop, zoals hagel en

de wind, wanneer elke korrel een knikker is, en alleen woedend van die Hoge

de gekke schreeuw wordt gehoord

Niets belegert de geest, dringt binnen, valt binnen, overwint

Zoals de constante gedachte jou te zien