Non è così - Marco Masini

Lascia il telefono

È una sera così normale

Che si potrebbe stare quasi bene

Su questo letto che è una zattera

Fatti guardare

Che la tua faccia io la a memoria

A volte scopro quale linea nuova

Non me le voglio perdere mai più

E mi domando se è più grande un buco nero

O la mia incapacità di percepire il tuo dolore se l’astronauta parte per vedere

il cielo da vicino

O solamente la sua casa da lontano

Ti ho visto spegnere ad una ad una

Quelle luci che avevi dentro agli occhi

E mi dicevi tanto non c'è più

Niente da illuminare

Volevo dirti che non è così

Non è così

Non è così

E che se adesso tu fai buio io non riesco più a guardare

E sembra bello qui

Dentro una vita piccola e imperfetta

Che certi giorni quasi si sopporta

E viene voglia di proteggerla

E quanto vale questo gesto trascurato

Di spegnere la stessa luce per addormentarci

Ma c'è voluto esattamente tutto il tempo che serviva

Per dirti l’unico possibile ti amo

Ti ho visto uccidere ad uno ad uno

Tutti i sogni che avevi nelle tasche

E mi dicevi sono fantasie

Non siamo più bambini

Volevo dirti che non è così

Non è così

Non è così

E che se adesso tu ti arrendi io non riesco più a lottare

Volevo volevo dirti che non è così

Non è così

Non è così

E che se adesso tu ti fermi io non riesco più

Ad andare camminare muovermi di un metro

Correre scappare via per ritornare

E tu sei ritornata quella volta

Quando sapevi che davvero era finita

E mi dicevi faccio schifo è tutta colpa mia

E non si può aggiustare

Volevo dirti che non è così

Non è così

Non è così

E che soltanto con il tempo si impara l’arte di incollare

E che se adesso tu ti perdi non mi riesco più a trovare

Ma sporcherei questo silenzio

Non serve più parlare

Lascia il telefono

Verlaat de telefoon

Het is zo'n normale avond

Dat je je bijna goed zou voelen

Op dit bed dat een vlot is

Laat me naar je kijken

Laat me het uit mijn hoofd doen

Soms kom ik erachter welke nieuwe regel

Ik wil ze nooit meer kwijt

En ik vraag me af of een zwart gat groter is

Of mijn onvermogen om je pijn waar te nemen als de astronaut vertrekt om te zien

de lucht van dichtbij

Of gewoon zijn huis van ver

Ik zag je één voor één uitschakelen

Die lichten die je in je ogen had

En je vertelde me dat er veel weg is

Niets om te verlichten

Ik wilde je vertellen dat dit niet het geval is

Het is niet zo

Het is niet zo

En dat als je nu donker wordt, ik niet meer kan kijken

En het ziet er hier prachtig uit

In een klein en onvolmaakt leven

Dat je er op sommige dagen bijna tegen kunt

En je wilt het beschermen

En wat is dit verwaarloosde gebaar waard

Om hetzelfde licht uit te doen om in slaap te vallen

Maar het duurde precies zo lang als het duurde

Om je de enig mogelijke te vertellen dat ik van je hou

Ik heb je een voor een zien doden

Alle dromen die je in je zakken had

En je vertelde me dat het fantasieën zijn

We zijn geen kinderen meer

Ik wilde je vertellen dat dit niet het geval is

Het is niet zo

Het is niet zo

En dat als je nu opgeeft, ik niet meer kan vechten

Ik wilde je vertellen dat dit niet het geval is

Het is niet zo

Het is niet zo

En dat als je nu stopt, ik niet meer kan

Verplaats een meter om te gaan wandelen

Ren wegrennen om terug te keren

En toen kwam je terug

Toen je wist dat het echt voorbij was

En je zei dat ik zuig, het is allemaal mijn schuld

En het kan niet worden opgelost

Ik wilde je vertellen dat dit niet het geval is

Het is niet zo

Het is niet zo

En dat je pas na verloop van tijd de kunst van het lijmen kunt leren

En dat als je nu verdwaalt, ik me niet meer kan vinden

Maar ik zou deze stilte verpesten

Niet meer praten

Verlaat de telefoon